“คุณพ่อฝากความคิดถึงมาถึงคุณลุงกับคุณป้าด้วยนะคะ” มุทิตาเบือนสายตาหนีจากภาพหวานแหววของสามีภรรยา
“คุณมนัสสบายดีไหมหนูม่อน” อานนท์ถามไถ่ตามประสาคนเคยทำงานร่วมกัน
“คุณพ่อสบายดีครับคุณลุง” คำตอบจากปากของคุณหมอหนุ่ม ทำให้ทุกคนหันไปมองเขาสลับกับมุทิตา ด้วยเครื่องหมายคำถาม หญิงสาวขยับตัวอึดอัด จิกสายตามองคนตัวโตที่นั่งยิ้มแป้นอย่างเอาเรื่อง
“ฮ่าๆ คุณมนัสมีลูกชายเพิ่มหรือเนี่ย” อานนท์เย้าอารมณ์ดี มุทิตาหน้าแดงเรื่อ ก้มหน้าไม่กล้าสบตาใคร
“คุยกันต่อเลยนะ คนแก่ขอตัวไปพักผ่อนก่อนล่ะ” ผู้สูงวัยทั้งสองยิ้มให้กับหนุ่มสาว บางเรื่องก็ให้หนุ่มสาวเขาคุยกันดีกว่า ถึงเวลาคงได้รู้เรื่องราวทั้งหมดเอง
“ถ้าอย่างนั้นเราไปอ่านหนังสือดีกว่าค่ะพี่ก้อง เดี๋ยวพอกลับไปเรียนต่อปานจะไม่ทันเพื่อนๆ เอ...เมื่อวานพี่ก้องติวถึงไหนแล้วนะคะ” ปานรักดึงรั้งมือของก้องภพให้ลุกขึ้นตามตัวเองไปที่ห้องหนังสือ ก้องภพหันมายิ้มขอตัวก
