Chapter 3 : รางวัลทำให้มินนี่เปรอะเปื้อน

Chapter : 3 ภายในห้องที่มีเพียงแสงไฟจากโคมไฟเล็ก ๆ ที่สาดท่อแสงสีอุ่นไปทั่วห้อง บรรยากาศกลับร้อนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ มินนี่นั่งคุกเข่าระหว่าง ไททันและนีลสองเพื่อนหนุ่มที่ดูเหมือนจะไม่อาจทนต่อแรงปรารถนาที่คุกกรุ่นอยู่ภายในได้อีกต่อไป มือเล็ก ๆ ของมินนี่เริ่มลูบไล้และสัมผัสกับร่างกายของพวกเขา ทั้งไททันและนีลต่างนั่งพิงหัวเตียง ชิดกายเธอจนรู้สึกได้ถึงความร้อนจากร่างกาย มินนี่เริ่มลงมืออย่างเชื่องช้า มือของเธอลูบไล้ไปตามความยาวใหญ่ของแท่งเอ็นของพวกเขาอย่างชำนาญจนเสียงหายใจของทั้งคู่เริ่มถี่ขึ้น “โอ้ มินนี่ มึงนี่แม่ง...เก่งกว่าที่กูคิดไว้อีกนะเนี่ย” ไททันพูดออกมาด้วยเสียงกระหายและเย้ยหยันเล็กน้อย เขาจ้องมองใบหน้าที่แดงซ่านของเธออย่างไม่ละลดละสลับกับแก่กายของเขาที่กำลังถูกมือเธอนัวเนีย “คิดไม่ถึงเลยว่าเราจะมาทำให้เพื่อนสาวสุดน่ารักต้องลำบากขนาดนี้” นีลพูดพลางยิ้มเยาะขณะที่กำลังมองมินนี่ทำสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะทำกับพวกเขา เกินคาดมากเมื่อเพื่อนสาวที่รู้จักมาตั้งแต่ประถม วันนี้กำลังนั่งชักว่าวให้ตน มินนี่หัวเราะออกมาอย่างแผ่วเบา รู้สึกถึงความสนุกสนานผสมกับความอับอายที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ “กูแค่จะรับผิดชอบกับที่กูทำให้พวกมึงแข็งก็เท่านั้นเอง” จากน้ำเสียงของเธอบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเธอเมามายอย่างหนัก “อีกอย่างกูไม่อยากจะท้าคนอื่นแล้วมานั่งเสียฟอร์มทีหลังหรอกนะ” เธอแสยะยิ้มพลางชำเลืองมองของแข็งในกำมือสลับซ้ายขวา รู้สึกว่าท้องน้อยเบาหวิวอย่างน่าพิศวง ความรู้สึกที่ร้อนแรงวูบวาบไปทั่วร่างกายเธอ ‘ตอนแรกก็แอบคิดนะว่าไอ้แท่งใหญ่ยาวพวกนี้มันออกจะน่ากลัว แต่พอมันมาอยู่ในกำมือเราแบบนี้แล้ว มันกลับดูน่ารักซะอย่างงั้น’ ไททันยิ้มอย่างพึงพอใจ “จริง ๆ แล้ว มึงควรภูมิใจนะที่ได้ดูแลพวกกูแบบนี้ มันไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้หรอกนะ เอาจริงทั้งกูและไอ้นีลก็อยากเป็นคนแรกของมึง” ไม่สามารถแน่ใจได้ว่าเขากำลังกลั่นแกล้งหรือจริงจังเนื่องจากเขาทันดูเมามายเป็นอย่างมาก นีลเองก็เช่นกัน “ใช่ และอีกอย่างพวกกูก็อยากให้มึงมาเป็นคนแรกของพวกกูด้วย” เขาเห็นด้วยกับไททันในขณะที่ชกหมัดกับอีกฝ่ายต่อหน้ามินนี่ที่กำลังปรนนิบัติให้พวกเขา ภาพนั้นทำให้มินนี่รู้สึกคลื่นใส้เนื่องจากตอนนี้เธอไม่ได้รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนหรือคนรักของทั้งสอง แต่เหมือนหญิงค้าบริการที่พวกเขาพึ่งจะจ่ายเงินไปแล้วสั่งให้เธอช่วยใช้มือให้พวกเขาพร้อมกันหน่อย อะไรทำนองนั้น หรือไม่ก็ ‘ พวกเหี้ยนี่เหมือนเด็กไม่รู้จักโตเลย บางทีก็รู้สึกเหมือนแม่ที่ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่งั้นคงจะไปซุกซนใส่ชาวบ้านชาวช่องเขาไปเรื่อย’ ส่วนหนึ่งก็รู้สึกแย่ แต่อีกส่วนหนึ่งก็รู้สึกดีแบบแปลก ๆ ความวิกลพันลึกที่เกิดขึ้นทำให้เธอยิ้มเนื่องจากมันน่าขบขันที่คนเป็นเพื่อนสนิทกันทั้งสามคนกำลังทำอะไรที่พิเรนทร์และแตกต่างจากที่มันควรจะเป็นไปมากโข มันทำให้เธอค้นพบความรู้สึกของการได้เป็นคนพิเศษท่ามกลางความแปลกประหลาดของเพื่อนทั้งสองที่ทั้งหล่อและหุ่นดี มินนี่ทำหน้าบูดเบี้ยวเล็กน้อย “ภูมิใจ? หรือว่าควรจะระอายใจดีล่ะ? รู้ไหมว่ากูคิดกับพวกมึงเกินเพื่อนไปไกลมากแค่ไหน” เธอบอกเล่าความในใจออกมาด้วยท่าทีที่ดูเขินอายและสับสนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ภาพในจินตนาการคือมีเธออยู่ตรงกลางโดยทั้งคู่คลานอยู่ข้าง ๆ และเธอก็กำลังถือสายจูงพร้อมลากคอนีลกับไททันซึ่งเปลือยกายล้อนจ่อนกันทั้งคู่กำลังทำอากัปกิริยาคล้ายหมา อีกทั้งเธอยังพูดกับพวกเขาด้วยว่า “อย่าเห่า ถ้าหยุดเห่าได้เดี๋ยวให้เลีย...” จินตนาการที่เกิดขึ้นนี้ทำให้มินนี่ขวยเขินอย่างหนัก เธอคิดไปไกลจริง ๆ ในขณะเดียวกัน ‘ไกล' นีลและไททันจดจ่อกับคำ ๆ นี้ความคิดของทั้งคู่ที่มีต่อคำพูดของมินนี่คือ ทั้งคู่เห็นความจริงจังของเธอว่าเธอมีใจให้กับพวกเขาและอยากจะเป็นแฟนของพวกเขาคู่พร้อมกัน โดยที่ไม่สามารถแยกจากกันได้ มันเป็นทั้งความสนิทสนม ความคุ้นเคย และความรู้สึกของเพื่อนกันที่อยากจะอยู่ด้วยกันไปจนวันตาย ก่อเกิดเป็นรักแท้ของคนสามคนที่ลงตัว ไกลของเธอกับไกลของสองหนุ่มช่างแตกต่างกันมากโข ตอนนี้ความรู้สึกฮึกเหิมของทั้งสองหนุ่มเพิ่มพูนมากขึ้น เมื่อได้เห็นท่าทีที่น่ารักน่าเอ็นดูตอนเขินอายของมินนี่ “ไม่ต้องเขินหรอก” นีลพูดพลางจับมือของมินนี่ให้เคลื่อนไหวเร็วขึ้น “เพราะมึงทำให้กูรู้สึกดีแบบนี้ กูเองก็รู้สึกกับมึงในทำนองเดียวกัน ที่สำคัญกูคิดว่ามึงควรจะได้รางวัลที่ดีกว่า” มินนี่สลัดความคิดพิเรนทร์พิลั่นของเธออกไปพร้อมกับหรี่ตามองพวกเขาด้วยความขี้แกล้งของเธอ “รางวัล? มึงหมายถึง...น้ำที่พวกมึงกำลังจะปล่อยออกมาใช่ไหม?” ทั้งสองหนุ่มหัวเราะออกมาเสียงดัง ไททันเอียงคอและพูดอย่างเย้าแหย่ว่า “ถูกต้องแล้ว มินนี่คนสวย รู้ได้ไงเนี่ย ช่างเป็นผู้หญิงที่รู้ใจดีจริง ๆ มึงจะได้รับ ‘รางวัล’ ที่ล้นออกมาจากตัวเราของพวกกู เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ” มินนี่รู้สึกถึงความหนักหน่วงในอารมณ์ของพวกเขาที่เพิ่มขึ้น เธอยังคงใช้มือของเธอปรนนิบัติต่อไปจนเสียงครางของพวกเขาเริ่มดังขึ้น ร่างกายของไททันและนีลเริ่มชันเข่าขึ้นด้วยความกระตือรือร้น “มินนี่... มึงไม่เคยทำให้พวกเราผิดหวังเลย กูชอบมึงนะและชอบมากด้วยที่มึงใช้มือเล็ก ๆ ของมึงมาทำแบบนี้ให้กู” นีลกระซิบด้วยน้ำเสียงที่สะใจ เขามองมินนี่ด้วยความพึงพอใจอย่างถึงที่สุด ไททันที่ทนไม่ไหวอีกต่อไปกล่าวออกมาเสียงหอบ “มินนี่ที่รัก เตรียมตัวรับ ‘รางวัล’ จากพวกเราได้เลย!” ในจังหวะที่เสียงหายใจของพวกเขาถี่ขึ้นและแรงขึ้น มินนี่ก็รู้สึกถึงความร้อนแรงที่ระเบิดออกมาจากทั้งสองหนุ่ม สายตาของเธอเบิกกว้างเมื่อรู้สึกถึงน้ำอุ่น ๆ ที่สาดลงบนร่างกายของเธอ บางส่วนยังกระเด็นมาถึงแก้มของเธอด้วย พวกเขาทำให้เธอแปดเปื้อน กลิ่นคาวฟุ้งกระจายไปหมด “แม่ม...พวกมึงจริงจังขนาดนี้เลยเหรอ!?” มินนี่กล่าวออกมาพร้อมเสียงหัวเราะและรอยยิ้มทะเล้น แต่ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความอาย ไททันและนีลหัวเราะกันอย่างพึงพอใจ “นี่แหละที่มึงสมควรได้รับ... ความรักแบบเพื่อนสนิทที่รู้ใจกัน ไม่ต้องอายพวกกูรู้ว่ามึงชอบน้ำพวกนี้มากแค่ไหน” ไททันยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ นีลพยักหน้าและลูบไล้ไปที่ใบหน้าของมินนี่อย่างอ่อนโยน พลางให้เธอดูดลิ้นเขาที่มีน้ำกามสีขาวขุ่นหยาดเยิ้ม “ดีใจด้วยนะ มินนี่ มึงทำให้พวกกูรู้สึกดีได้ขนาดนี้... นี่ไม่ใช่แค่เพื่อนแล้วล่ะ ...แต่ถึงคือผู้ปกครองของพวกกู ฮ่าฮ่าฮ่า” นีลที่ดูเมามายอย่างหนักไม่แพ้มินนี่และไททัน เขาหัวเราะลั่นกับมุขของเขาเองโดยไม่แยแสอะไรอีกแล้ว มินนี่หายใจแรงและมองไปที่ร่างกายของเธอที่ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำรักของพวกเขา เธอพยายามพูดออกมาอย่างอายแต่ก็ยังมีความรู้สึกตื่นเต้น “นี่มัน...น่าอายจริง ๆ แต่ก็...ไม่ได้รู้สึกแย่ขนาดนั้น” เธอมองพวกเขาสลับกันและส่งยิ้มที่ทำให้พวกเขาต่างก็แอบเขิน To be continued...