"หึหึ"
"ดูคุณอารมณ์ดีจังเลยนะครับ" กวินเห็นเพธาเอาแต่ขำ นี่ขนาดคนที่ปล่อยมุกออกไปทำงานแล้วนะ
"คุณไม่รีบไปทำงานหรือไง" คิดว่ากวินจะไม่สังเกตเพธารีบหุบยิ้มทันที
"ผมว่าจะขอติดรถไปกับคุณ"
"รถคุณเป็นอะไร"
"เปล่าหรอกขี้เกียจขับ"
"ถ้างั้นก็ตามมา" ที่จริงบ้านพักก็ไม่ได้ไกลจากที่ทำงานมากนัก แต่ถ้าเดินก็ประมาณสิบนาทีได้
"คุณก็แปลกนะ เป็นแฟนกันแท้ๆ ทำไมถึง.."
"คุณเลิกสงสัยผมเรื่องนี้เถอะ ขี้เกียจอธิบาย" ไม่ใช่ขี้เกียจอธิบายหรอก ขี้เกียจหาเรื่องมาโกหกต่างหาก
"ผู้หญิงส่วนมากชอบน้อยใจนะครับ ถ้าแฟนไม่เอาใจใส่"
"แต่ไม่ใช่กับเธอ" คิดแล้วก็ยังนึก ขำ แบบเธอเนี่ยหรือจะมาน้อยใจ ปล่อยมุกได้ทุกวี่ทุกวัน
วันพุธมาถึงก็เข้าไปในแผนกใหม่ เมื่อวานนี้ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย เพราะมัวจัดโต๊ะทำงาน
"เธอเป็นแฟนกับหัวหน้าจริงเหรอ" พอก้นถึงเก้าอี้เท่านั้นแหละก็มีคนเข้ามาชวนคุย
"ทำไมเหรอคะ"
"ก็ฉันได้ยิน
