"ผู้จัดการ.." พนักงานต่างก็ดีใจที่เห็นผู้จัดการใหญ่มาทำงานสักที นึกว่าจะถูกปล่อยลอยแพซะแล้ว เพราะผู้จัดการเพธาก็ไม่ยอมกลับมาทำตำแหน่งเดิม
"เอางานที่ค้างอยู่เข้ามา" พันฤทธิ์สั่งเลขาโดยที่ไม่ได้หยุดมองไปด้วยซ้ำ และมือของเขาที่จูงเธออยู่ก็ไม่ยอมปล่อยด้วย
วันจันทร์เดินตามเขาเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้างามนั้นมีรอยยิ้มออกมา ไม่รู้ว่าตัวเองมีความสุขอะไรถึงยิ้มไม่ยอมหุบ คงเป็นเพราะเขาจูงมือโดยไม่ยอมปล่อยถึงแม้ว่าคนงานจะมองกันแรงมาก
"อยากกินอะไรก่อนไหม" ชายหนุ่มถามในขณะพาเธอไปนั่งลง ก่อนที่เขาจะถอดกระดุมเสื้อสูทที่สวมใส่อยู่ออก
"อยาก" ตั้งแต่ทุกอย่างเคลียร์ลงตัวแล้วเธอก็เริ่มกลับมาหิวนั่นหิวนี่อีกครั้ง
ได้ยินเธอบอกว่าอยาก ดวงตานั้นอดมองต่ำลงไปดูช่วงกลางลำตัวของตัวเองไม่ได้
"อย่าแม้แต่จะคิด" วันจันทร์รู้ดีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
"หึหึ" รู้อีกว่ากำลังคิดอะไร เพราะเขาคิดถึงตอนที่บังคับให้เธอใช้ปาก
