บทที่ 41

1495 คำ

"แม่ก็รู้ว่าพ่ออยู่ที่โรงงาน ทำไมถึงปล่อยให้เธอไปทำงานที่นั่น" "ถ้าลูกเป็นห่วง ลูกก็ตามไปที่โรงงานสิ" "ทำไมผมต้องตามไปด้วย แล้วทำไมผมต้องเป็นห่วง" "แน่ใจนะว่าไม่เป็นห่วง" "แม่กำลังเล่นสงครามประสาทกับผมอยู่ใช่ไหม" "ก็ไม่รู้สินะ คนเราจะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีเงินใช้ หนูวันจันทร์ก็คงคิดแบบนั้น" "ถ้าอยากได้เงินก็ขอมาสิครับ" ที่เขาไม่ได้เอาเงินให้เธอใช้เพราะเห็นว่าแม่พาไปซื้อของตลอด แถมบ้านในปางไม้ก็ไม่มีอะไรให้ซื้อ ถ้าออกไปก็ต้องออกไปกับแม่ ยังไงแม่ก็ต้องให้เงินเธออยู่แล้ว "ไม่มีใครเขาอยากจะขอเงินคนอื่นใช้ตลอดไปหรอกนะลูก ยิ่งคนที่ไม่มีสถานะแล้วด้วย" ทำไมนางจะไม่รู้ว่าลูกชายคิดอะไรอยู่ "แม่หมายความว่ายังไง" "อย่าบอกนะว่าลืมคำพูดตัวเองแล้ว" "ก็ตอนนั้นแม่ถามผมไงผมก็ต้องบอกไป" "บอกไปโดยไม่คิดถึงความรู้สึกของคนอื่นเลยเนี่ยนะ" "เรื่องนั้นมันผ่านไปแล้วครับ ใครเขาจะเก็บมาคิดล่ะ" ความหมายของ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม