ก๊อก ก๊อก
คนตัวเล็กที่ยังคงยืนอยู่หลังประตูยกมือขึ้นมาป้องปากตัวเองแบบตกใจ เธอคิดว่าคนที่เคาะประตูเป็นเขาแน่เลย สงสัยเมื่อกี้เขารู้ว่าเธอแอบฟัง
"หนูวันจันทร์จ๊ะ ป้าบอกว่าหนูยังไม่ลงไปทานข้าว"
"คุณท่าน?" คนที่ตกใจจนหน้าซีดเอ่ยปากพูดออกมาเบาๆ ทีแรกคิดว่าเป็นเขาสะอีก
"หนูจะลงไปทานข้างล่างหรือให้คนเตรียมขึ้นมาให้ข้างบน" กนกจันทร์ยังคงถามต่อ เพราะคิดว่าวันจันทร์คงรู้แล้วว่าลูกชายของนางมาพักอยู่บ้านเดียวกัน
แกร็ก..
วันจันทร์เปิดประตูแล้วก็ออกมาจากห้องนั้น เธอไม่กล้าให้พวกท่านยุ่งยากเตรียมอาหารขึ้นมาให้หรอก เป็นแค่คนอาศัยไม่ใช่แขกสักหน่อย
ขณะที่เดินตามท่านลงมาหัวใจเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ เมื่อมองลงมาเห็นว่าเขากำลังทานข้าวอยู่
"นั่งตรงนี้สิลูก" กนกจันทร์ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไร ถ้านางใจร้ายได้สักนิดก็คงจะดี คงไม่ต้องมานั่งทนเห็นสามีมีผู้หญิงคนแล้วคนเล่า แต่นางก็ไม่ทำร้ายตัวเองโดยการเปิดใจรั
