เย็นวันเดียวกันนั้น.. กนกจันทร์กลับมาจากโรงพยาบาล ก็เห็นว่าภรรยาอีกสองคนของอดีตสามีมารออยู่ที่บ้าน
"พวกเราได้ยินเรื่องที่คุณกนกจันทร์หย่ากับพ่อเลี้ยงค่ะ" อยู่ร่วมบ้านเดียวกันจะไม่ถามก็คงไม่ได้
"ใช่"
"ทำไมล่ะคะ" พอถามออกไปแล้วคนเป็นภรรยาหลวงไม่ตอบพิมพาก็เลยถามต่อ "เป็นเพราะพวกเราใช่ไหมคะ"
"ไม่ใช่หรอก"
"คุณกนกจันทร์บอกพวกเราได้ไหมคะว่าเพราะเรื่องอะไร"
"เพราะเรื่องยุ่งยากหลายอย่างที่เกิดขึ้น ฉันเซ็นต์ใบหย่าให้พ่อเลี้ยงแล้ว พวกเธอคนใดคนหนึ่งอาจจะได้จดทะเบียนสมรสกับท่าน"
"ไม่ค่ะ" ประโยคนี้แทบจะออกมาจากปากของภรรยาอีกสองคนพร้อมกัน
"มันไม่เกี่ยวกับพวกเธอหรอก"
"พวกเราก็จะถอยเหมือนกันค่ะ"
"พวกเธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น ฉันจะบอกอีกอย่างก็ได้ พอตาใหญ่ออกจากโรงพยาบาลฉันก็จะย้ายออกจากที่นี่"
"พิมพาก็คิดว่าจะไปรอดูแลหลานกับพายุสักระยะเหมือนกันค่ะ"
"แล้วแต่พวกเธอนะ ถ้ายังไม่มีที่ไปก็อยู่ที่นี่
