บทที่ 45

1342 คำ

"ก็บอกให้ลุกไง" เห็นเธอมัวแต่มองรอบข้าง ชายหนุ่มก็เลยเดินไปคว้าแขนของเธอแล้วพาเดินออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "คุณใหญ่คะ" เดินมายังไม่ถึงไหนวันจันทร์ก็เรียกเขาให้หยุดก่อน "มีอะไร" "คุณทำแบบนี้ทำไมคะ" "ทำแบบไหน" "ก็ทำแบบนี้กับฉันต่อหน้าคนอื่นไงคะ" "ทำไมถึงจะทำไม่ได้ ลับหลังทำยิ่งกว่านี้อีก" สายตาคนที่พูดมองต่ำลงไปดูจุดที่ผู้ชายชอบมองผู้หญิงกัน "ฉันไม่ได้พูดเล่นนะคะ คุณมีผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยอยู่แล้ว คุณทำแบบนี้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นรู้ แล้วเธอจะคิดยังไงล่ะคะ" "หึ.. เดี๋ยวนะ เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า แทนที่จะบอกว่าถ้าคนอื่นรู้เธอจะเสียหาย แต่นี่ทำไมต้องเป็นห่วงคนอื่นด้วย" "ฉันไม่มีอะไรจะเสียหายแล้วล่ะค่ะ คุณอย่าทำแบบนี้อีกเลยนะคะ ฉันขอทำงานที่นี่ไปสักระยะหนึ่งก่อน พอได้ค่ารถฉันก็จะ.." "ก็จะอะไร" "ก็จะไปไงคะ" "ใครอนุญาต" "คุณใหญ่คะ ฉันรู้ว่าคุณโตมากับเรื่องพวกนี้" เธอหมายถึงว่าผู้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม