บทที่ 47

1253 คำ

[โรงงานอิทธิพลค้าไม้] "อย่าลืมว่าตัวเอง แย่งตำแหน่งนี้จากน้องมา จะทำเป็นเล่นขายของไม่ได้" เห็นหน้าลูกชายมาก็อดไม่ได้ที่จะต่อว่า วันจันทร์ได้ยินสิ่งที่พ่อเลี้ยงพูดกับพันฤทธิ์เธอก็รู้สึกหวั่นใจกลัวเขาจะหนีไปอีก ชายหนุ่มคนที่ถูกพ่อต่อว่าหายใจเข้าลึกๆ สายตามองมาที่เธอก่อนจะเปิดประตูห้องเข้าไปโดยไม่ตอบโต้อะไร "ไหน..ใครมีงานอะไรบ้าง" สุ้มเสียงที่เปล่งออกมาดูจะไม่สบอารมณ์ "ช่วยตรวจสอบและก็เซ็นต์ให้ด้วยครับ" กวินยื่นแฟ้มเอกสารไปให้ มือหนาของพันฤทธิ์เอื้อมไปหยิบแฟ้มนั้นมาเปิดดูด้วยท่านั่งที่สบายอารมณ์ "ทำไมถึงใช้เนื้อไม้เดียวกัน" พอดูเอกสารในแฟ้มนั้นแล้วเขาคิดว่ามันสามารถลดหย่อนกันได้ โดยไม่ต้องใช้ไม้เนื้อแข็งอย่างเดียว "ผมกลัวว่าลูกค้าจะไม่พอใจเอาน่ะสิ" "ผมคิดว่ามันอาจจะกลับกันก็ได้นะ เราสามารถพลิกแพลงเพื่อให้ไม้ตัวที่มีความเบาอยู่ด้านบน ด้านล่างจะได้ไม่ต้องรับน้ำหนักมาก" พ่อเลี้ยงอิทธิพ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม