"คุณทำแบบนั้นทำไม" มันคือสถานที่ที่เป็นหน้าเป็นตาของพ่อเลี้ยงอิทธิพล ถ้าเขายกมันให้ภรรยาเก่าแบบนาง นั่นหมายถึงเขาให้โดยเสน่หา เพราะทั้งสองเซ็นต์ใบหย่ากันแล้ว
"มันสมควรที่จะเป็นของคุณแต่ทีแรกแล้ว ผมมีทุกวันนี้มาได้ก็เพราะคุณ" ทั้งสองเริ่มต้นมาจากศูนย์ด้วยกัน แต่ด้วยเพราะดวงพอมาจับงานแบบนี้พ่อเลี้ยงอิทธิพลก็รุ่งขึ้นมาได้
"มันสายไปแล้วล่ะค่ะ ที่ฉันมาเยี่ยมคุณวันนี้ ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องเก่าก่อนหรอก แต่ฉันสงสารลูก ถึงแม้พ่อกับแม่จะเลิกกันแล้ว ฉันอยากให้ลูกเห็นว่าเราก็ยังคงคุยกันได้เหมือนเดิม" พูดจบกนกจันทร์ก็ออกจากห้องไป ไม่ปล่อยให้พ่อเลี้ยงอิทธิพลได้ต่อความยาวสาวความยืดอีก
พอกนกจันทร์ออกไปพันไมล์ก็เข้ามา ที่จริงพันไมล์ก็รออยู่หน้าห้องนั่นแหละ ปล่อยให้ทั้งสองท่านได้คุยกัน
"คุณหมอบอกว่าพรุ่งนี้พ่ออาจจะออกจากโรงพยาบาลได้"
"ออกไปแล้วพ่อจะไปอยู่ไหนล่ะ"
"บ้านพ่อมีตั้งหลายหลัง ก็เลือกอยู่สักหล
