สวนหลังบ้านในยามบ่าย.!

ทันทีที่บานประตูห้องบรรทมของดาวปิดสนิทลง ก้องก็ผุดลุกขึ้นจากฟูกอย่างรวดเร็วราวกับถูกฉุดกระชาก เขากระโจนเข้าหาเมียสาวที่นอนระทวยอยู่ข้าง ๆ ด้วยอารมณ์ใคร่ที่พลุ่งพล่านจนเกินจะควบคุม "ดาว...เป็นเช่นไรบ้าง? ลุงรงค์แกเอาได้ถึงใจไหม? เสียวสะใจมั้ย?" เขากระซิบถามด้วยถ้อยคำที่รวดเร็วจนแทบจับใจความไม่ได้ ดาวพยายามพยุงกายขึ้นนั่ง โดยมีผัวสุดที่รักช่วยประคองอย่างทะนุถนอม ดวงตาคู่สวยสบประสานกับเขา ก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ แล้วก้มหน้าด้วยความเขินอายในสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ก้องช่วยประคองเธอขึ้นนอนบนฟูก แล้วเขาก็นั่งลงข้าง ๆ ใช้มือที่สั่นเทาลูบไล้ไปทั่วร่างของเธอ ราคะที่เคยโหมกระหน่ำในกายดาวได้มอดสงบลงแล้ว แต่สำหรับก้อง มันกลับเป็นตรงกันข้าม ความปรารถนาอันท่วมท้นที่สะสมมานานได้ระเบิดออกมาอย่างชัดเจน ผ่านมือไม้ที่ไม่อาจควบคุมให้หยุดนิ่งได้ เขาใช้มือลูบไล้สำรวจไปทั่วทุกสัดส่วนของภรรยา ก้องจับขาทั้งสองข้างของเธอแยกออก แล้วลูบสำรวจบนเนินเนื้ออวบอูมที่เคยมีเพียงเขาผู้เดียวที่ได้สัมผัส ได้ทิ่มแทง บัดนี้มันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักของเธอกับลุงรงค์ จนไหลย้อยเปรอะเปื้อนร่องขา ขนอ่อนเปียกแนบติดผิวเนียนนุ่มจนยับยู่ยี่ "อุ๊ย...พี่...เบาหน่อย...ดาวแสบ..." เธอร้องบอกเขาเบา ๆ โดยไม่ยอมลืมตา เพราะความอ่อนล้าจากการใช้พลังงานอย่างหนักหน่วงเมื่อครู่ เสียงกระซิบอันแผ่วเบานั้น ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ที่คุกรุ่นของเขาให้พลุ่งพล่านหนักขึ้น ก้องรีบจัดการถอดอาภรณ์ชิ้นล่างออกอย่างรวดเร็ว เขาไม่อาจรอได้อีกต่อไปแล้ว เข้าประกบระหว่างขาของเมียรักที่เปิดอ้าออก ความเป็นชายที่แข็งแกร่งจนแทบจะระเบิดถูกจ่อเข้าที่ทาง แล้วกดพรวดเดียวมิดโคน ความลื่นไหล ความคล่องตัวในครั้งนี้ ช่างง่ายดายกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ทว่ามันกลับยิ่งเพิ่มพูนความกระสันให้เขาทวีคูณขึ้นหลายเท่า เพียงขยับไม่กี่จังหวะ เขาก็ไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์ที่อัดอั้นมานานไว้ได้อีกต่อไป เขาปล่อยให้มันทะลักเข้าเต็มรูรักของเมียรักอย่างท่วมท้น จนล้นออกมาเปรอะเปื้อนร่องขาของเธอ ขณะที่ดาวแทบจะไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ เลย "พี่...ดาวไม่ไหวแล้ว...ขอนอนก่อนนะ...ดาวขอโทษค่ะพี่..." สิ้นคำ เธอก็หลับใหลไปในทันที ปล่อยให้ก้องเป็นผู้จัดการกับความเปรอะเปื้อนที่เกิดขึ้นบนร่างกายของเธอ ทั้งร่องรอยที่ลุงรงค์ทิ้งไว้ก่อนหน้า และของเขาเองที่เพิ่งจะเกิดขึ้น ---เช้าวันต่อมา--- "กี่โมงแล้วคะพี่?" ดาวเอ่ยถามผัวรักขณะที่ยังนอนบิดขี้เกียจอยู่บนฟูก เธอเพิ่งจะรู้สึกตัวตื่นหลังจากที่หลับเป็นตายมาตั้งแต่เมื่อคืน "จะบ่ายสองแล้ว" ก้องตอบพร้อมจ้องมองภรรยาอย่างใคร่ครวญ ราวกับจะดูว่าเธอยังเป็นปกติหรือไม่ "ตายจริง! สายขนาดนี้เลยเหรอคะ? ทำไมไม่ปลุกดาวล่ะ?" เธอแสดงท่าทางตื่นตระหนก รีบลุกขึ้นนั่งอย่างรนเร้า "เมื่อคืนพี่เห็นดาวอ่อนเพลียมาก แล้วก็หลับลึก เลยไม่อยากกวน" เขายิ้มเล็กน้อยตอบกลับ ทำให้ดาวหน้าแดงด้วยความอาย นี่เธออ่อนล้าหนักขนาดนี้เลยหรือ? เมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวในคืนที่ผ่านมา ความรู้สึกกระอักกระอ่วนก็เข้าเกาะกุม เธอได้แสดงความร่านต่อหน้าผัวไปมากน้อยเพียงใด? ในตอนนั้นเธอแทบไม่รู้สึกตัว แต่เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ เธอยอมรับว่าแทบจะวางตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา "ไปอาบน้ำก่อนเถอะ จะได้ออกไปหาอะไรกินกัน พี่หิวมากแล้ว" ก้องเร่งเร้าให้เธอไปชำระกาย เป็นการช่วยให้เธอพ้นไปจากความรู้สึกผิดและความกระอักกระอ่วน เหมือนจะรู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไรอยู่ในขณะนี้ ดาวรีบลุกขึ้นคว้าผ้าเช็ดตัวเดินก้มหน้าตรงไปที่ห้องน้ำทันที บ่ายวันนี้ ก้องเฝ้าพะเน้าพะนอเมียรักไม่ห่าง เขารู้สึกกระสันอยากมีอะไรกับเธออยู่ตลอดเวลา ภาพความร่านของภรรยาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในค่ำคืนที่ผ่านมา มันทำให้เขาคึกคะนองเป็นพิเศษ ก้องไม่อาจหยุดคิดถึงเรื่องเหล่านี้ได้เลย "พี่ก้อง...อะไรกันนักหนาเนี่ย? อยู่กันมาเป็นปีแล้วนะ!" ดาวบ่นและทำท่าบ่ายเบี่ยง เมื่อถูกผัวหนุ่มกอดรัดปลุกเร้าอารมณ์ในขณะที่อยู่กันสองต่อสองในบ้าน การที่แก้วและแอนต้องออกไปดูแลคนงานทำสวนตั้งแต่เช้า ทำให้ทั้งคู่มีเวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังตลอดทั้งวัน แน่นอนว่า บ่ายวันนี้ ก้องกับดาวแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากการสนองอารมณ์ใคร่ซึ่งกันและกัน อันเป็นผลต่อเนื่องมาจากเมื่อคืน และดูเหมือนว่าก้องจะมีความต้องการที่ไม่รู้จักพอ ภาพของเมียของเขาที่โดนลุงรงค์เอาอย่างถึงพริกถึงขิงต่อหน้าต่อตาเขาเมื่อคืน มันทำให้ความรู้สึกของเขาพลุ่งพล่านและหื่นกระหายทุกครั้งที่นึกถึง ก้องต้องจัดการกับแรงปรารถนาของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งดาวเองก็คอยช่วยเหลือเขาอย่างเต็มใจ จนกระทั่งบ่ายแก่ ๆ เขาก็ได้หมดฤทธิ์และหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย นั่นจึงเป็นเวลาให้ดาวได้จัดการกับงานบ้านเหมือนวันอื่น ๆ ดาวลุกขึ้นมาจัดการเก็บกวาดบ้าน เสื้อผ้าที่ต้องซักถูกคัดแยกใส่ตะกร้า ถ้วยจานและขวดเบียร์ที่กองสุมอยู่ในมุมห้องโถง อันเป็นร่องรอยจากการสังสรรค์เมื่อคืน ถูกจัดการจนเรียบร้อย เธอถือตะกร้าผ้าเดินออกประตูหลังบ้าน ตรงไปยังเครื่องซักผ้า จัดแจงแยกผ้าขาวออกเพื่อซักในถังแรก ถึงแม้จะเพิ่งผ่านการร่วมรักกับผัวหนุ่มมาแทบจะตลอดช่วงบ่าย แต่เธอก็ยังรู้สึกสดชื่น ไม่มีอาการอ่อนเพลียให้เห็นแต่อย่างใด ผิดกับผัวของเธอซึ่งบัดนี้นอนสลบไสลหมดเรี่ยวแรงไปแล้ว บ่ายวันนี้ท้องฟ้าโปร่ง แดดจัด สวนหลังบ้านที่ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่ มีนกกระจิบส่งเสียงร้องเรียกคู่อยู่บนกิ่งสูงอย่างไม่เกรงกลัว แก้ว พ่อตาของเธอเป็นคนชอบต้นไม้ สวนหลังบ้านจึงเต็มไปด้วยพรรณไม้หลากหลาย จนดูราวกับเป็นป่าขนาดย่อม แต่ก็ปลูกไว้เป็นระเบียบเรียบร้อยไม่รกตา พื้นที่ภายในสวนแทบจะไม่มีใบไม้ให้เห็น เพราะพ่อตาเธอจะคอยเก็บกวาดให้สะอาดโล่งเตียนอยู่เสมอ อีกทั้งยังมีแคร่ไม้เนื้อแข็งที่ทำขึ้นเองอย่างง่าย ๆ จัดวางเอาไว้ใต้ต้นลำไย ไว้นอนพักผ่อนยามกลางวัน ซึ่งเป็นมุมที่ค่อนข้างลับตาจากคนทั้งภายนอกและภายในบ้าน บ่ายนี้ ดาวรู้สึกอิ่มเอิบใจเป็นพิเศษ งานบ้านที่ต้องทำในวันหยุดได้เสร็จสิ้นลงแล้ว เหลือเพียงการซักผ้าของเธอกับผัวเพียงไม่มากนัก เธอฮัมเพลงเบา ๆ พร้อมกับบรรจงใส่ผ้าลงในถังซักอย่างไม่เร่งรีบ ความอบอ้าวของอากาศยามบ่ายทำให้เหงื่อผุดพราวเต็มใบหน้า แก้มแดงก่ำเหมือนลูกตำลึงสุก ยิ่งทำให้ใบหน้าสวยหวานของเธอดูเย้ายวนน่าหลงใหลมากขึ้น เสื้อกล้ามเอวลอยสีเทาอ่อนที่รัดรูป บางส่วนชื้นไปด้วยเหงื่อ อวดหน้าอกที่กลมกลึงใหญ่ตั้งเต้าได้อย่างเตะตา สะดือบุ๋มสวยที่เสื้อกล้ามสั้นเกินกว่าจะปกปิด มันยั่วยวนเกินกว่าที่ผู้พบเห็นจะมองผ่านได้ง่าย ๆ เอวที่คอดกิ่วรับกับสะโพกผายงอนงามที่ห่อหุ้มไว้ด้วยกางเกงขากุดสั้นแค่โคนขา มันช่วยขับให้ขาเรียวงามดั่งงาช้างดูโดดเด่นยิ่งขึ้นไปอีก แม้ว่าตลอดช่วงบ่าย เธอจะมีอะไรกับก้อง ผัวของเธอหลายครั้ง แต่เธอก็ยังแอบคิดถึงช่วงเวลาที่เธอได้ขึ้นขย่มเอ็นใหญ่ของลุงรงค์ มันเป็นช่วงเวลาที่ตราตรึงในใจเธอตลอดเวลา แม้กระทั่งยามที่เธอมีอะไรกับผัว รสชาติที่เธอได้รับจากชายทั้งสองเทียบกันไม่ได้เลย ยิ่งคิดถึงมากเท่าไหร่ อารมณ์เธอก็ยิ่งปะทุความต้องการมากขึ้นเท่านั้น เธอรู้สึกว่าเวลานี้ร่องรูของเธอเริ่มตอดตุ๊บ ๆ ขึ้นมาเฉย ๆ อาการคันยิบ ๆ เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอต้องเผลอเอามือกดเนินเนื้อของเธอเป็นระยะ ในสถานการณ์ในตอนนี้ แทนที่ดาวจะนึกถึงผัว แต่ทำไมเธอถึงได้นึกถึงลุงรงค์ เธอรู้สึกว่า ตั้งแต่เธอเริ่มมีอะไรกับแก เธอก็แทบจะไม่อยากมีอะไรกับผัวอีกเลย ทุกครั้งที่เธอมีความต้องการ เธอจะนึกถึงภาพลุงรงค์ตลอด แม้กระทั่งเวลาที่เธอกำลังเอากับผัว ซึ่งเธอเองก็รู้สึกไม่ดีกับตัวเองเท่าไหร่ที่รู้สึกเช่นนี้ มันเหมือนกับว่าเธอกำลังนอกใจผัว ทั้งที่ผัวเธอเองก็รู้เห็นเป็นใจให้เธอทำเรื่องนี้แล้วก็ตาม รงค์ หนุ่มใหญ่วัยกลางคน ยืนพิงประตูหลังบ้าน มองเธออยู่เงียบ ๆ สักพักแล้ว "ไอ้รงค์เอ๊ย มึงทำบุญด้วยอะไรวะ มึงถึงได้เอาเด็กสาวสวยๆเด็ดๆขนาดนี้วะ?" แกพูดกับตัวเองในใจ กระหยิ่มยิ้มย่องอย่างภูมิอกภูมิใจในความเป็นแก ในสิ่งที่แกมี แกมั่นใจหนักหนาว่า เด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ พร้อมที่จะเป็นทาสสวาทของแก เพราะความเจนจัดในเกมรักและขนาดเจ้าโลกที่มัดใจสาว ๆ ของแก เพียงแค่คิดถึงภาพเมื่อคืน ภาพที่เด็กสาวตรงหน้าปลดปล่อยความร่านชนิดควบคุมตัวเองไม่ได้อยู่บนตัวแก โดยมีผัวของเธอนอนอยู่ข้าง ๆ แกก็คึกมากพอที่จะเริ่มบรรเลงเพลงสวาทกับเธออีกครั้งแล้ว แกค่อย ๆ ย่องเข้าไปด้านหลังของเด็กสาว จนประชิดตัวเธอ "อีดาว..." ดาวสะดุ้งด้วยความตกใจกับเสียงเรียกของแก แต่ก่อนที่เธอจะหันตัวกลับมา สองแขนแกร่งของแกก็เข้ารัดเอวเธอไว้แน่น "กูเอง เอ็งไม่ต้องตกใจ" ก่อนที่ดาวจะกรีดร้อง เพราะยังไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แกก็รีบส่งเสียงบอกให้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ดาวหยุดดิ้นลงทันที แต่เปลี่ยนเป็นการพยายามที่จะดิ้นให้หลุดจากวงแขนของแกแทน "อุ๊ย! จะบ้าเหรอลุง! เดี๋ยวใครก็มาเห็น!" "กูดูหมดแล้ว ไม่มีใครอยู่ซักคน ผัวเอ็งก็หลับอยู่ ไม่มีใครเห็นหรอก" แกเคลียร์ทุกอย่างเสร็จสรรพ ทำให้ดาวหมดเหตุผลที่จะให้เขาปล่อยเธอได้ "กูคิดถึงมึงฉิบหายว่ะ! กูทนไม่ไหว เมื่อคืนกูยังเอายังไม่เต็มอิ่มเลย!" แกไม่พูดเปล่า มือที่กอดเอวเริ่มขยับขึ้นมาเคล้นคลึงหน้าอกของดาวโดยไม่ต้องรอให้เธออนุญาต ปากของแกงับไปที่ติ่งหูของเธอ ขบเบา ๆ ทำเอาดาวขนลุกซู่ไปทั้งตัว ไฟราคะที่เพิ่งจะเริ่มคุกรุ่นของดาว เหมือนถูกเติมเชื้อให้โหมกระพือยิ่งขึ้น เพียงแค่แกซุกไซร้ที่ซอกคอจากด้านหลัง ขบเลียใบหูเธอเบา ๆ ดาวก็แทบหมดเรี่ยวแรงที่จะขืนตัวให้ยืนอยู่ได้ "อูยยย...ซี้ด... เดี๋ยวก่อนลุง อุ๊ย..." เธอตาปรือ เผลอครางเบา ๆ เธอเอนตัวเอาหลังพิงอกลุงรงค์เหมือนคนหมดเรี่ยวแรง ทำให้แกได้ใจยิ่งนัก แกสอดมืออันหยาบกร้านของเขาเข้าไปในเสื้อกล้ามเอวลอย สอดลอดผ่านบราของเธอ เคล้นคลึงเต้างามทั้งสองข้างอย่างสนุกมือ เท่านั้นไม่พอ ลิ้นของแกก็ตวัดเลียติ่งหู จูบ ซุกไซร้ ลำคอด้านข้างและด้านหลังของเธออยู่ไม่ขาด "อุ๊ย... ซี้ด... อาวว" เสียงพร่า แผ่วเบาหลุดลอยออกมาจากปากของดาวอย่างลืมตัว ดาวรู้สึกตัวลอยหวิว พึงพอใจในสิ่งที่แกกำลังทำให้เหลือเกิน เธอแอ่นอกรับการบีบเคล้นจากมืออันหยาบกร้านของแกโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกต่อต้านเกิดขึ้นในใจเธอเป็นระยะ ๆ เธอหวาดกลัวว่าใครจะมาเห็น เพราะมันเป็นกลางวันแสก ๆ และผัวของเธออาจตื่นขึ้นมาเจอเข้าพอดี แต่ความรู้สึกต่อต้านนั้นสู้แรงปรารถนาไม่ได้ เธอพอใจในรสแห่งอารมณ์ที่ได้รับในตอนนี้มากกว่า "เราไปที่แคร่ใต้ต้นลำไยดีกว่า ลับตาคนดี..." ลุงรงค์กระซิบข้างหูดาวเบา ๆ พร้อมกับงับขบเบา ๆ แล้วดึงแขนเธอตรงไปยังแคร่ใต้ต้นลำไยกลางสวนหลังบ้าน ดาว เดินตามลุงรงค์ไปต้อย ๆ เหมือนโดนมนต์สะกด ใช่แล้วเธอโดนมนต์สะกด มนต์เสน่หาแห่งกฤษณาดำ มนต์สะกดที่เธอไม่สามารถที่จะทัดทานมันได้ไหวอีกต่อไป.