คืนนั้น ดาวนอนซบหน้ากับอกกว้างของก้องผัวรัก เธอเบียดกายเข้าหาเขาอย่างโหยหาหาที่พึ่ง ดวงตาของเธอเหม่อลอยไปในความมืด ไม่ต่างกับก้องที่นอนลืมตาโพลงมองเพดานห้องอย่างเลื่อนลอย มือหนาลูบไล้เส้นผมของเมียรักแผ่วเบา ทั้งคู่ปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำเนิ่นนาน ต่างคนต่างตกอยู่ในห้วงความคิดที่หดหู่อันเวิ้งว้าง
“ดาว... ถ้าพี่จะไม่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างตอนพี่รออยู่ข้างล่าง พี่ก็ดูเหมือนคนใจดำเกินไป แต่ถ้าพี่ถาม... พี่ก็กลัวว่ามันจะเป็นการทำร้ายดาวเกินไป พี่ตัดสินใจไม่ได้จริงๆ ว่าพี่ควรจะรู้เรื่องนี้ไหม” ก้องทำลายความเงียบขึ้นด้วยเสียงที่สั่นเครือ
“ถ้าดาวไม่อยากตอบ ก็ไม่ต้องตอบนะ พี่เข้าใจ” เขาสำทับพลางลูบผมเธออย่างอาทร
ดาวสูดลมหายใจเข้าลึก “ดาวเองก็คิดเรื่องนี้อยู่ทั้งวันจ้ะพี่... ดาวอยากให้พี่ถาม ถึงแม้ดาวไม่อยากจะพูดถึงมันอีก แต่ดาวอึดอัดที่มันจุกอยู่ในอกแบบนี้ ถ้าพี่ถาม... ดาวจะรู้สึกโล่ง อย่างน้อ
