ก้องเดินลงบันไดกลับมาที่รถด้วยท่าทางลอยชาย ร่างกายของเขารู้สึกเบาหวงแต่มันกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก ภาพใบหน้าที่เคยนวลใสของแจง ซึ่งบัดนี้บิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเสียวซ่านหยาดเยิ้มยังคงติดตาขยี้อารมณ์ของเขาไม่ยอมจางหาย
เขารู้สึกผิดหวังจนจุกอกที่คำพูดของแจงกลายเป็นเพียงเรื่องโกหกคำโตที่ปั้นแต่งขึ้นมาหลอกใช้เขา แต่ในความขมขื่นนั้นเอง... ลึกๆ ลงไปในกมลสันดานของก้อง ความรู้สึกอีกสายหนึ่งกลับแล่นริ้วขึ้นมาจู่โจมหัวใจ มันคือความตื่นเต้นอย่างประหลาดที่ได้เห็น "ผู้หญิงของเขา" กำลังนอนร้องครางกระเส่าและโยกคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นของชายคนอื่น นิสัยดิบๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์ของผู้บริหารเริ่มทำงาน มันเป็นความรู้สึกกระสันที่ปนเปไปกับความเจ็บปวดอย่างหฤหรรษ์
ก้องเดินมาหยุดยืนพิงประตูรถ ทอดสายตาฝ่าความมืดสลัวมองกลับขึ้นไปยังห้องพักชั้นสามนั่นอีกครั้ง เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พ่น
