แสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดย้อมทิวใบส้มจนกลายเป็นสีทองแดงปนส้มแก่สลับเขียวเข้มไปทั่วอาณาบริเวณ เสียงนกกระจอกที่เริงร่าพากันส่งเสียงจ้อกแจ้กจอกแจวขานรับกันเป็นทอดๆ ดังกระทบโสตประสาทของ แก้ว อยู่เป็นระยะ แต่มันกลับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเพลิดเพลินไปกับความงามของธรรมชาติที่รายล้อมอยู่เลยแม้แต่น้อย
ตรงกันข้าม แก้วทำเพียงนั่งเหม่อมองออกไปยังกิ่งส้มที่โน้มต่ำลงเพราะน้ำหนักของลูกสุกปลั่ง แววตาของเขาหม่นแสงอย่างคนตกอยู่ในห้วงความคิดที่หาทางออกไม่ได้ ริมฝีปากหนาเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง บางจังหวะที่ความคิดแล่นเข้าสู่จุดตีบตัน แอนจะสังเกตเห็นกรามของผัวรุ่นพี่ขบกันแน่นจนขึ้นเป็นสันนูนเด่นชัด มือหยาบกร้านจากการกรำงานหนักกำเข้าหากันจนสั่นระริก
"เป็นอะไรไปคะพี่แก้ว แอนเห็นพี่นั่งหน้าดำคร่ำเครียดอย่างนี้มาตั้งแต่เช้าแล้ว"
แอน เมียสาวคราวลูกเดินเข้ามาใกล้ น้ำเสียงของเธอเจือกระแสความห่วงใยขณะทิ้งตัวลงนั่งบนแคร่
