“อัณณ์ครับ คุณว่าผมรับละครเรื่องนี้ดีไหม ไม่ต้องแคสเลย ผู้ใหญ่ส่งบทมาให้ผมโดยเฉพาะเลย ไม่รู้เพราะปลอบใจในเรื่องที่เกิดขึ้นหรือเปล่า”
“จะเพราะอะไรก็เป็นโอกาสของเราค่ะ ไหนเรื่องอะไรคะ ขออัณณ์ดูหน่อย”
เธอรับบทละครของเขามาดู แค่เห็นชื่อผู้แต่งต้นฉบับและผู้แต่งบทละคร แถมชื่อผู้กำกับและผู้จัด คำตอบที่เขาควรมีคือ รับครับ ไม่ต้องถามอะไรกันอีกแล้ว
“โห คุณโปรด เรื่องนี้มันสุดยอดเลยนะคะ ขายดีตั้งแต่เป็นนิยายแล้ว ไหนจะผู้จัดผู้กำกับอีก อัณณ์ว่าคุณควรรับนะคะ นี่มันโอกาสทองเลยล่ะ”
“อืม นั่นสินะ โอกาสทองเลย คุณพ่อลูกหนึ่งอย่างผม ยังมีโอกาสดีๆแบบนี้ก็น่าดีใจมากจริงๆ คุณกับลูกคือเครื่องรางนำโชคของผมนะครับ”
“ที่คุณได้มาทุกอย่างเพราะความสามารถและความทุ่มเทของคุณต่างหาก”
“ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างผมนะ เสียดายที่ลูกยังเล็ก ไม่งั้นผมก็อยากให้คุณตามผมไปด้วยทุกที่ จะได้มีกำลังใจจากเมียตลอดเวลา”
เขาทิ้งตัวลงนอ
