เขาพาเธอไปจดทะเบียนสมรสในสำนักงานเขตที่มีเพื่อนสมัยเรียนมัธยมปลายทำงานเป็นปลัดอำเภออยู่ เขาใส่แมสและหมวกอำพรางใบหน้าแล้วขอพบเพื่อนเป็นการส่วนตัวแล้วเอ่ยถึงความต้องการทันที
“ไอ้พุฒิ นี่กูเอง”
เขาถอดแมสออกมาเมื่อเข้ามาอยู่ในห้องส่วนตัวของเพื่อน
“ไอ้โปรด มาทำอะไรวะ ปิดหน้าปิดตาจนจำไม่ได้”
“กูมีเรื่องให้ช่วย กูจะจดทะเบียนสมรส แต่ไม่อยากให้ใครรู้ อยากให้เป็นความลับ และกูก็ไม่มีพยานมาด้วย”
“ห๊ะ มึงจะจดทะเบียนสมรส อะไร ยังไงวะ แล้วพ่อแม่มึงรู้ยัง”
“พ่อแม่ยิ่งให้รู้ไม่ได้ มึงก็รู้ว่าเกิดข่าวรั่วออกไป กูหมดอนาคตในวงการแน่”
“เห้ย ถ้างั้นแล้วมึงจะจดทำไม รอให้มึงพร้อมจะเปิดเผยค่อยแต่งงานไม่ดีกว่าหรอวะ ไม่เสี่ยงโดนแม่ดาแหกอกเอาด้วย”
“มันจำเป็นว่ะ เออน่า กูพูดอะไรมากไม่ได้ จัดการให้กูหน่อยสิ”
“เออๆ เดี๋ยวกูจัดการให้ จะเอาใบคำร้องมาให้ แต่คงต้องไปให้พยานเซ็นก่อน เกิดเห็นชื่อมึงคงแตกตื่นทั้งหน่วย
