แค่เล่นๆ

“ห๊ะ คบกันแล้ว เชี่ย ยูมิ มึงจะไหวหรอกับคนแบบนั้น” เสียงยัยปรางเพื่อนสนิทของฉันดังขึ้นจนแสบแก้วหู หลังจากที่ฉันบอกเธอว่าคริสเตียนขอฉันเป็นแฟน ยัยปรางไม่ค่อยชอบหน้าเขาเท่าไหร่ เพราะเขาชอบมาฉุดกระชากลากถูฉันออกไปทุกครั้ง แถมยังพูดจาร้ายๆใส่ตลอด เธอเชียร์เดวิดมากกว่า “อืม ก็กูชอบเขาอ่ะ” ฉันมองไปยังร่างรวบอัดและท่าทางไม่สบอารมณ์ของเธอ “เหอะ ชอบเขาหรือลีลาของเขากันแน่” เธอมองมาอย่างเอือมระอา “ก็ทั้งสองอย่าง” ฉันไหวไหล่กรอกตาใส่เพื่อนรัก “ไม่ใช่ว่าแค่หลงเพราะเป็นคนแรกของมึงรึ” เธอยังค่อนแคะไม่หยุด แต่ฉันไม่ถือสาเพราะเธอเป็นห่วงฉันจริงๆ “ก็อาจจะ แต่ใครสน ตอนนี้กูก็โอเคอยู่ เขาก็ดูรักกู” “แค่ต่อหน้าหรือเปล่า ลับหลังอาจจะไปเอาใครต่อใคร ทำให้มึงเจ็บช้ำกว่าเดิมก็ได้นะ เจ็บกว่าตอนยังไม่ได้คบกันอีกนะยูมิกูจะบอกให้” ใช่แล้วมะปรางเป็นผู้มีประสบการณ์ เธอถึงไม่คบกับใครมาจนถึงทุกวันนี้เพราะแบบนี้สิน