“เซลลี่ ไปไหนมาครับที่รักของผม”
ฮารุกะรีบถามหลังจากที่ฉันออกไปข้างนอกโดยไม่บอกเขา ทั้งๆที่เมื่อเช้าฉันบอกให้เขากลับบ้านไปบ้าง เขาก็กลับจริง กลับไปไม่ถึง 2 ชม. มั้ง ให้ตายเถอะยังไม่ถึงครึ่งวันดีด้วยซ้ำ ตอนนี้ฮารุใช้ชีวิตแทบจะสิงอยู่กับฉันอยู่แล้ว เขามีกุญแจสำรองของคอนโด แล้วก็อย่างที่บอก เขาแทบไม่กลับบ้านเลย จนฉันต้องเอ่ยถาม
“ฮารุ นายไม่กลับไปนอนบ้านบ้างหรอ ฉันว่าคนที่บ้าน…”
“เธออึดอัดที่ฉันอยู่ด้วยหรอเซเลน่า” นั่นไงเอาอีกแล้ว ฮารุกลายเป็นเด็กขี้งอแงอีกแล้ว
“เฮ้อออ” ฉันถอนหายใจเบาๆแล้วเข้าไปนั่งคร่อมบนตักเขา ใช้สองมือโอบกอดไปที่คอเขา
“เปล่าฮารุ ฉันไม่ได้อึดอัด แต่ฉันว่าพวกเราตัวติดกันมากเกินไป อืมมม∼” ฉันพูดยังไม่จบดีเขาก็ดูดมาที่อกฉันเพื่อทำคริสมาร์ก สักพักเขาก็ควานหาอะไรสักอย่างในกระเป๋ากางเกง แล้วหยิบออกมา เขาดันฉันลุกขึ้นให้มานั่งที่โซฟา แล้วตัวเองก็คุกเข้าลงไป
“เซเลน่า แต่งงานกั
