สุคนธรสหันมามองแล้วเธอก็ต้องตกใจเพราะเห็นกันต์ธีร์ยกมือขึ้นกุมขมับทั้งสองข้าง เขาหลับตาแน่นไม่ตอบคำถาม ส่วนเด็กหญิงธิมารินทร์มองคนเป็นพ่อแล้วหันมามองหน้าแม่
“แม่ลี พ่อเป็นอะไรไม่รู้ค่ะ”
สุคนธรสลุกจากเบาะเดินอ้อมมาอีกฝั่งที่เขานั่งอยู่ เธอแตะลงที่ต้นแขนเขาอย่างระมัดระวัง
“คุณเธมส์ เป็นอะไรปวดหัวเหรอ ให้ฉันโทรเรียกรถพยาบาลไหม”
แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อเขาลืมตาและหันมาจ้องเธอนิ่ง ไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากปากเขาในตอนนั้น แต่มีบางอย่างที่บอกหญิงสาวว่ามีอะไรที่เปลี่ยนไป
“ลี ผมปวดหัว”
“พ่อต้องกินยาอะไรไหมคะ” ธิมารินทร์ร้อนรน กันต์ธีร์มองลูกอย่างเอ็นดู
“ไม่ต้องหรอกลูก ดึกแล้วหนูไปนอนดีไหมคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราต้องตื่นเช้าไปทำบุญกันนะลูก”
“จริงด้วยค่ะ แต่พ่อไม่เป็นไรจริงๆ นะ” เด็กหญิงยังคงถามอีกครั้ง ชายหนุ่มพยักหน้ายืนยันเธอจึงยอมเชื่อ
“ครับ”
สุคนธรสยังคงจ้องหน้าเขา “ค
