ตอนที่ 2 ย้อนอดีตในวันวาน

ในระหว่างที่รอกระแตหรือ กรชวัล เพื่อนสาวคนสนิทที่คบกันมานานถึงสิบห้าปี ปัจจุบันกระแตเป็นนักแสดงมีชื่อเสียงในวงการบันเทิง แม้ว่าเธอจะไม่ใช่นางเอกแต่ก็มีงานจ้างเข้ามาไม่ขาดสาย สุ‍คน‍ธร‍สเลือกที่จะหลับตาลงเอนกายลงพิงพนักโซฟาเธอปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปในอดีตย้อนกลับไปเมื่อสิบสามปีที่แล้ว ตอนนั้นสุ‍คน‍ธร‍สเป็นเด็กสาวอายุเพียงแค่สิบแปดปี กันต์‍ธีร์เป็นชายหนุ่มข้างบ้านที่รู้จักกันมานานแล้ว เขาเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย ทั้งสองแอบคบกันแบบคนรักที่ต้องเรียกว่าแอบคบเพราะถึงแม้จะเป็นเพื่อนบ้านกัน แต่บ้านของสุ‍คน‍ธร‍สก็เป็นเพียงบ้านหลังเล็กที่เผอิญอยู่ติดบ้านมหาเศรษฐี “ลีสอบเสร็จรึยัง” กันต์‍ธีร์ถามเด็กสาวที่กำลังหน้าแดงเพราะทานของเผ็ดจัดคือส้มตำของโปรด เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา “เสร็จแล้วค่ะ เหลือรอยืนยันเข้ามหาวิทยาลัย” “งั้นก็ไม่ต้องรีบกลับไปอ่านหนังสือสอบแล้วสิ วันนี้นั่งเล่นกับพี่อยู่บ้านนานๆ ได้ไหม” วันนี้บ้านเขาไม่มีใครอยู่สักคน ทุกคนในบ้านออกไปงานบุญ สมาชิกในครอบครัวเขาได้แก่ บิดามารดา พี่ชาย พี่สะใภ้ และหลานสาวอีกหนึ่งคนลูกของพี่ชาย “จะดีเหรอคะ แล้วถ้าคนที่บ้านพี่เธมส์มาเจอ...” เธอพูดแค่นั้นก็เงียบไป แต่ชายหนุ่มแทรกขึ้นว่า “เขาไปทำบุญกันหมด ค้างคืนสองคืนโน่นแน่ะไม่มีใครมาตีหน้ายักษ์ใส่เราสองคนหรอก” กันต์‍ธีร์พูด เพราะทุกคนในบ้านไม่มีใครเห็นด้วยที่เขาคบกับลีฉันคนรัก ทั้งอายุที่ห่างกันและฐานะที่ห่างยิ่งกว่าแต่ชายหนุ่มไม่สนใจคำห้ามปรามของใคร เมื่อได้ยินดังนั้นเด็กสาวจึงยิ้มออก ตอนนั้นโลกของเธอยังสดใสเหลือเกิน เมื่อกินอิ่มแล้วหนังท้องตึงหนังตาหย่อนเด็กสาวเผลอหลับในห้องนั่งเล่น หลับไปนานแค่ไหนไม่รู้มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อมีอะไรสักอย่างไต่ไปตามหน้า เธอยกมือปัดออกตามสัญชาตญาณ แต่ก็ต้องตกใจลืมตาตื่นทันทีเมื่อข้อมือถูกยึดกดลงกับโซฟา และร่างหนาหนักที่ทาบทับมาทั้งตัว “พี่เธมส์ ทำอะไรคะปล่อยลีนะ” เธอพูดได้นั้นก็ถูกเขาปิดปากด้วยริมฝีปากรุมร้อนของเขาเอง เด็กสาวดิ้นอึกอักก่อนจะตัวอ่อนเมื่อถูกรุกเร้าจากคนมากประสบการณ์ “ลีสวยมากเลย เป็นของพี่นะ” แววตาเขามืดหม่นด้วยความปรารถนา เธออยากปฏิเสธแต่แขนขากลับอ่อนแรงเมื่อถูกเขาจูบไปทั่วตัว เสื้อผ้าที่สวมมาถูกถอดโยนลงไปบนพื้นทีละชิ้น เธอมองเขาด้วยความหวาดกลัวปนความอยากรู้อยากเห็น “อย่ากลัวพี่ พี่สัญญาว่าจะทำให้ลีมีความสุข” เขาพูดก่อนจะก้มลงจูบเด็กสาวอย่างดูดดื่มจนทุกอย่างเป็นไปตามครรลองของมัน หนึ่งชั่วโมงต่อมา กันต์‍ธีร์กอดร่างเล็กไว้ จูบวนเวียนซับน้ำตาทั่วดวงหน้างาม “อย่าร้องไห้ พี่ไม่ทิ้งลีหรอก สัญญา” “จริงนะพี่เธมส์” เด็กสาวผ่อนคลายลงเมื่อเขาพยักหน้าให้สัญญาว่าจะไม่ทอดทิ้ง เมื่อมีครั้งแรกก็มีครั้งต่อๆ ไปตามมา อีกหนึ่งเดือนต่อจากนั้นกันต์‍ธีร์ชวนแฟนสาวไปเที่ยวน้ำตกในอำเภอใกล้เคียง เขาขับรถจักรยานยนต์คันใหม่ที่เพิ่งได้มาแทนที่จะใช้รถยนต์เพราะมองว่ามันไปคล่องตัวกว่า คนทั้งสองลงไปเล่นน้ำตกกันตามลำพัง โดยเลือกจุดที่ไม่มีคนมากนัก และจากเล่นน้ำก็กลายเป็นการหาความสุขทางร่างกายตามประสาหนุ่มสาว “พี่เธมส์ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวใครมาเจอ” สุ‍คน‍ธร‍สขืนตัวเมื่อเขาดึงเธอไปหลังโขดหินใหญ่และพยายามจะสอดมือเข้าไปในใต้เสื้อเธอ “ไม่มีใครเห็นหรอก น่านะ..ลีไม่ชอบเหรอเวลาพี่ทำให้ กลับไปบ้านเดี๋ยวนี้ก็ไม่ค่อยมีเวลาอยู่กันตามลำพังเลย” กันต์‍ธีร์รุกเร้าหนักขึ้น เขาสอดมือเข้าไปใต้เสื้อที่เปียกชุ่ม ปลดตะขอบราออกถลกเสื้อยืดขึ้นไปก้มลงใช้ริมฝีปากเลียตวัดยอดถันจนเด็กสาวแอ่นหน้าอกรับอย่างลืมตัว “อื้อ..พี่เธมส์ ยะ อย่าเลยค่ะ” เธอกัดริมฝีปากไว้แน่นไม่ให้ส่งเสียงคราง “มีคนมาแน่ะ ถ้าไม่อยากให้ใครได้ยินก็อย่าร้องนะลี” เขาพูด ปลดตะขอกางเกงออกจนท่อนล่างเปลือยเปล่า เด็กสาวหน้าตื่น “ไม่เอานะพี่เธมส์” เธอได้แต่ห้ามเสียงเบา ร้องอึกอักกลัวใครได้ยินกว่าจะรู้ตัวก็ถูกจับถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่า เธอหน้าแดงก่ำ ชันตัวขึ้นจากท่านั่งบนโขดหินมองเขาขยับเคลื่อนไหวสะโพกรัวเร็ว ลีต้องเอามือปิดปากตัวเองไว้เพราะกลัวจะส่งเสียงให้ใครได้ยินจนเมื่อความสุขมาเยือนเธอหวีดร้องเบาๆ กันต์‍ธีร์ทิ้งร่างลงกอดแฟนสาวไว้แน่น “พี่มีความสุขจัง” สุ‍คน‍ธร‍สได้แต่เอามือทุบอกเขาแรงๆ โทษฐานที่เกือบทำให้เธอได้อายคน ชายหนุ่มเงยหน้ามองฟ้าเห็นท่าจะไม่ดีแล้ว “ฝนน่าจะใกล้ตกเรากลับกันเถอะลี พี่ไม่ได้เอารถยนต์มาด้วยเดี๋ยวลีจะเปียกฝน” เขาชวนกลับบ้านซึ่งเธอก็เห็นด้วย แต่ในระหว่างทางฝนเกิดตกหนักตอนใกล้จะถึงบ้าน กันต์‍ธีร์ไม่อยากแวะพักข้างทางเขาจึงขับรถฝ่าฝนมา อีกราวห้าร้อยเมตรจะถึงบ้านฝนตกเม็ดหนาขึ้นและมีรถกระบะสวนมาเปิดไฟสูงจนชายหนุ่มมองไม่เห็นทาง รถแหกโค้งไปชนต้นไม้ข้างทาง ลีร้องกรี๊ดสุดเสียงก่อนที่สติเธอจะดับวูบ เมื่อเธอฟื้นขึ้นมา ลีบาดเจ็บไม่มากมีแค่อาการฟกช้ำตามตัวไม่กี่วันก็หาย เธอถามหากันต์‍ธีร์แต่ยายและแม่ของเธอไม่มีใครบอกว่าเขาเป็นยังไงบ้าง เด็กสาวร้องไห้จนพี่สาวที่มาเยี่ยมทนไม่ไหวเป็นคนบอกเธอเอง “คุณเธมส์เขาบาดเจ็บหนักกว่าลี กระดูกซี่โครงหักสามท่อน ขาหัก สะโพกร้าวครอบครัวเขาพากันย้ายไปรักษาที่เมืองนอก เห็นบอกว่าจะไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว ยายคุณนายแม่เขาให้บอกลีว่าเลิกกับลูกชายเขาเถอะ อย่าพาให้ลูกเขาไปตายเลย” สิ้นคำพูดของพี่สาว สุ‍คน‍ธร‍สร้องไห้โฮอย่างไม่อายใคร ทับทิมพี่สาวได้แต่กอดน้องไว้อย่างสงสารจับใจแต่เธอก็ไม่รู้จะช่วยน้องได้อย่างไรเช่นกัน “เขาบอกว่าถึงยังไงเราก็จน แต่ถึงไม่จนเราก็ไม่ใช่ผู้ดีเก่าแบบเขา ไม่ใช่ครอบครัวที่มีนามสกุลใหญ่โตแบบบ้านเขายังไงก็ไม่คู่ควร” ทับทิมบอกในสิ่งที่ฝ่ายนั้นบอกมาจนหมด มาถึงขั้นนี้น้องสาวควรจะได้รู้ทุกอย่าง เหมือนโชคชะตายังเล่นตลกกับสุ‍คน‍ธร‍สไม่เลิก หลังจากนั้นสองเดือนในขณะที่เธอกำลังจะเตรียมตัวไปรายงานตัว ณ สถาบันที่สอบเข้าได้ เด็กสาวเริ่มมีอาการเหมือนคนแพ้ท้อง เวียนศีรษะ อาเจียนทุกวัน ทานได้แต่ของเปรี้ยว จนแม่จับสังเกตได้และถามตรงๆ “ลีช่วงนี้หนูมีประจำเดือนไหมลูก” สุ‍คน‍ธร‍สใจหายวาบเมื่อได้ยินคำถามของแม่ เธอไม่มีประจำเดือนมานานแค่ไหนแล้วนะ “มะ ไม่มาสองเดือนแล้วค่ะแม่” เธอก้มหน้าเมื่อพอจะเดาได้ว่าตนเองเป็นอะไร เธอร้องไห้เงียบๆ นางมัณฑนาโอบกอดลูกด้วยความสงสาร นางผิดหวังที่ลีไม่รักนวลสงวนตัวตามที่เคยสอน แต่เมื่อปัญหาเกิดขึ้นแล้วนางก็ไม่รู้ว่าจะดุด่าไปทำไม “แม่จะไปซื้อที่ตรวจมาให้ ตรวจก่อนว่าใช่อย่างที่คิดไหม ถ้าใช่ก็ค่อยมาแก้ปัญหากันอย่าเพิ่งคิดมาก” หลังจากที่ตรวจแล้วและชัดเจนว่าเด็กสาวตั้งครรภ์จริง เธอจึงต้องสละสิทธิ์ในการเรียนมหาวิทยาลัยในปีนั้น ในช่วงรอคลอดสุ‍คน‍ธร‍สเหม่อลอย เธอมองไปที่ถนนทุกวันหวังว่าสักวันนึงกันต์‍ธีร์จะกลับมา “พี่จะไม่ทิ้งลี สัญญา” คำพูดของเขายังก้องอยู่ในหู เขาไม่ใช่คนเหลาะแหละเธอบอกตัวเอง ถ้าเขารักษาตัวหายเขาต้องกลับมาหาเธอ ลียืนยันที่จะไม่ย้ายไปอยู่ที่ไหน ไม่ว่าใครจะมองอย่างไรเธอก็ยังเลือกที่จะรอคนรักกลับมา แต่..เขาก็ไม่เคยกลับมา