ดวงตาสีเข้มมองตรงไปยังตู้กระจกที่มีทารกนอนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า ไม่ทราบเช่นกันว่าหลังจากที่เรื่องแบบนั้นจบลงไปเขาต้องมานั่งเสียใจและนึกถือโทษโกรธตัวเองนานเท่าไหร่แล้ว ทุกอย่างรอบตัวมันเชื่องช้าชวนไม่อยากจะใช้ชีวิตต่อไปเลยด้วยซ้ำ แต่พอเห็นหลานชายและคนสนิทเริ่มที่จะเป็นกังวล คนที่ปล่อยตัวเองให้โทรมลงจนเกือบจะไม่เหลือเค้าเดิมเลยพอจะได้สติกลับมา แล้วตั้งหลักลุกขึ้นมาทำในสิ่งที่ยังค้างคาอยู่ให้จบเสียที
อีกอย่างคือเขาเหมือนจะเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างแล้วว่าไม่ควรจะตัดสินใจไปเองคนเดียว ต่อให้เปรียบเสมือนจะเป็นเจ้าชีวิต ทว่าเด็กคนนั้นก็หาใช่สิ่งของตั้งแต่แรก
“ทางนั้นว่ายังไงบ้าง”
“ยังเงียบอยู่เลยครับ ถ้าไม่มีใครติดต่อกลับมาจริง ๆ เราจะเอายังไงกันต่อดีครับเสี่ย”
ความจริงลูกของผู้ต้องขัง หากไม่มีญาติมารับตัว เด็กที่เกิดมาจะได้รับอนุญาตให้อยู่กับมารดาในเรือนจำจนกว่าจะถึงวัยที่เหมาะสม จากนั้นจะมีการ
