สิบเพชรพรรณรายณ์ คนที่มากอำนาจของภาคตะวันออกเฉียงเหนือกำลังล้อบัวหอมเล่นอยู่หรือยังไง ตอนนั้นว่าหลอกเธอจนเผลอมอบหัวใจไปให้แบบไม่รู้ตัวแล้ว ครั้งนี้เขาก็ยังจะหน้าด้านหน้าทนทำมันอีกอย่างหน้าตาเฉย
กราบที่อกกว้างกำยำนั่นหรือ ให้บัวหอมหลงผิดแค่ครั้งเดียวพอเถอะ
“ข้าเป็นลูกค้า ถ้าเอ็งก้าวเท้าออกไปโดยที่ยังทำหน้าที่ตัวเองไม่เสร็จ อย่าว่าแต่เปิดขายออนไลน์แบบไม่มีหน้าร้านต่อเลย ความรับผิดชอบเอ็งก็มีเท่านี้ จะทำจนไปถึงวันที่มีหน้าร้านแล้วบริหารคนได้ยังไงบัวหอม”
“อย่ามาดูถูกกันนะคะ”
“งั้นก็กลับไป หากเอ็งจะให้อารมณ์เป็นใหญ่อยู่เหนือเหตุผลปานนั้น ข้าก็ไม่ห้าม”
“หลบไปค่ะ” สิ้นประโยคก็สูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะหยิบเอาขนมที่ตัวเองทำมากล่องหนึ่ง เดินผ่านร่างสูงใหญ่ตรงไปหาเด็กน้อยที่ยังสะอึกสะอื้นเพราะตกใจที่บัวหอมเสียงดังไปเมื่อสักครู่ ยังดีที่พี่เลี้ยงนั้นรีบเข้ามาทำหน้าที่ปลอบใจไม่ให้เด็กน้อยต้องตื่นตระห
