“ไม่นะ!!”
ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวไปด้วยความทรมานเนื่องจากเหตุการณ์ร้ายกำลังตามหลอกหลอนเธอมือบางไขว่คว้าร่างสูงไว้ไม่ยอมให้เขารับกระสุนแทนก่อนทุกอย่างจะหายไปและเธอสะดุ้งตื่น
“อ่า ฝันงั้นเหรอ”
ฉันลูบหน้าตัวเองมองก่อนจะสังเกตรอบห้องด้วยความแปลกใจจำได้ว่าเธอไปทานอาหารกับพี่ไนต์ เราตกลงคบกันแล้วเขาโดนยิงเพียงเท่านั้นก็รีบผุดลุกออกจากที่นอนทันที
“แล้วเรากลับมาที่บ้านได้ยังไง เรื่องไหนคือฝันกันแน่เริ่มสับสนไปหมดแล้ว”
พึมพำกับตัวเองพลางจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จก็รีบลงมาชั้นล่างทันทีระหว่างอาบน้ำก็ทบทวนเหตุการณ์ทุกอย่างว่ามันคือเรื่องจริง
“ซี จะรีบออกไปไหนน่ะ”
ซินเซียเดินเข้ามาหาด้วยใบหน้าเคร่งเครียดปนเศร้าเสียใจจนฉันรู้สึกใจคอไม่ดี
“รีบไปหาพี่ไนต์ เอ่อว่าแต่ฉันกลับมาที่บ้านได้ยังไงแล้วพี่ไนต์อยู่โรงพยาบาลไหน”
เพราะวันนั้นเอาแต่กุมมือเขาไว้สติแทบไม่มีเหลือรู้แค่ว่าเขาต้องรอดต้องปลอดภัยจนกระ
