บทที่ 60 นักล่า

1465 คำ

เพล้ง! “เฮ้ย!ไม่ต่อยก็ทำลายของไอ้เชี่ยนี่” แบร์ผวามาล็อกแขนรามิลไว้ เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะทำลายมือตัวเองอีก “เกิดอะไรขึ้นวะ” อาไกกับลูแปงพึ่งมาจากจุดลงทะเบียนการแข่งซึ่งทั้งคู่ไปเสียเงินเพื่อดำเนินการยกเลิกมา ไม่คิดว่าพอมาถึงจะเจอรามิลอาละวาด จึงหันไปมองแบร์อย่างมีคำถาม “กูไม่รู้!” “เมื่อกี้น้องสาวของเดวาโทรมา บอกว่าเธอหายตัวไป” รามิลสะบัดตัวออกจากเพื่อน ก่อนจะเสยผมขึ้นอย่างหงุดหงิดเขาอยากจะทำลายทุกอย่างจริง ๆ แต่เมื่อนึกถึงคำสัญญาที่จะปรับปรุงตัวเขาก็ต้องระงับอารมณ์ตัวเองไว้ พลางบีบมือเข้าหากันแน่น ทั้งโกรธและโมโหแค่ผู้หญิงคนเดียวก็ปกป้องไม่ได้ ที่สนามแข่งรถมันมีแต่พวกตัวอันตราย ผู้หญิงสวย ๆ งาม ๆ ไม่ติดป้ายไว้ของใครก็โดนฉกไปไม่รู้ตัว ในใจตอนนี้จึงร้อนรุ่มไปหมด “ยัยนั้นมาทำอะไรที่นี่วะ ไหนมึงบอกเสียขวัญ” ลูแปงรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาจึงโพล่งออกไปแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย “กูบอกมึงแล้วว่าอย่ามีค

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม