ขุนพลกัดกรามจนสันขึ้นนูน สูดหายใจลงปอดลึกแล้วพ่นออก แต่หัวใจที่กำลังเต้นกระหน่ำกลับไม่ยอมหยุดง่าย ๆ
ยิ่งคิดถึงภาพที่เธอกับเขากอดจูบนัวเนียจนแทบจะหลอมรวมกายมันยิ่งทำให้หัวใจแล่นโลด ร่างกายอยากจะกระโจนเข้าหาเธอเสียเดี๋ยวนี้ ติดว่าอยู่กันคนละที่เท่านั้น
“ฮึ่ม พี่ไม่อยากทำเธอเจ็บ”
“โมนาขอร้อง นะคะพี่ขุน ให้โมนาได้ลอง”
“พี่ไม่ใช่คนอ่อนโยน เธออาจไม่ชอบที่พี่สัมผัสเธอ”
“โมนายอมหมดเลย ขอแค่เป็นพี่ขุน”
ดวงตากลมโตมองสบเขา เธอนอนตะแคงหน้าอกจึงเบียดชิดกันภายใต้ชุดนอนสายเดี่ยวตัวบางที่สายของมันตกลงมาอยู่ที่ต้นแขนยิ่งทำให้เธอดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ และมันกระตุ้นเขาจนแทบจะทนไม่ไหว ซึ่งเธอคงไม่รู้ตัว
ขุนพลมองภาพสวยงามนั้นแล้วถอนใจพรืด เขาปิดไฟแล้วทิ้งตัวลงนอน เหลือเพียงโคมไฟหัวเตียงเท่านั้น แต่นั่นมันยิ่งทำให้ในห้องมีบรรยากาศโรแมนติกชวนน่าอยากทำเรื่องอย่างว่าเข้าไปใหญ่
และหลายวันมานี้ เขาอดทนมามากเ
