เย็นนี้โมนาถูกยื่นคำขาดให้กลับบ้าน เธอตั้งใจจะดื้อ แต่กลับต้องยอมทำตามคำสั่งของพ่อเมื่อย่าโทรมาตามด้วยตัวเอง
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่คฤหาสน์หลังใหญ่ที่อยู่มาตั้งแต่เกิดก็วิ่งถลาเข้าไปสวมกอดคนเป็นย่าด้วยความแปลกใจ
ปกติปู่กับย่าอยู่บ้านอีกหลัง นาน ๆ เธอกับพ่อถึงจะไปหาหรือนาน ๆ ครั้งปู่กับย่าจะมาหาเธอกับพ่อที่บ้านหลังนี้ ยิ่งหลังจากที่พ่อเอาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่ในบ้านจนแม่เธอตรอมใจตาย ย่าของเธอก็ไม่เหยียบเท้าเข้ามาที่บ้านหลังนี้อีกเลย
“ย่า มาได้ไงคะ ไม่เห็นบอกโมนาเลยว่าจะมา”
เด็กขี้อ้อนจูบแก้มเหี่ยวย่นซ้ายขวาสลับกันไป ไม่สนใจจะทักทายพ่อของตัวเองและภรรยาใหม่ของพ่อที่นั่งหัวโด่อยู่ในห้องรับแขกแห่งนี้เลยด้วยซ้ำ
“ย่าก็มาดูน่ะสิว่าหลานของย่าอยู่ยังไง เป็นยังไงบ้าง ถูกใครรังแกหรือเปล่า”
แม้นมาศ ตวัดสายตามองลูกชายตัวเองและลูกสะใภ้คนใหม่ที่ไม่ชอบขี้หน้า
“แม่ครับ ใครจะกล้ารังแกหลานคนโปรดของแม
