น้ำมนต์กับชาร์วี่อยากจะเอาหน้าแทรกพื้นโรงพยาบาลให้รู้แล้วรู้รอดด้วยความอาย ไม่อยากให้ใครได้เห็นโฉมหน้านางเอกละครลิง
“คงมองเยอะเยย” เกรซกับหยวนยิ้มกว้าง ดีใจที่มีคนหันมองและพากันยิ้มเมื่ออาน้ำมนต์กับอาชาร์วี่เดินผ่าน รู้สึกว่ากำลังได้รับคำชื่นชมฝีมือการแต่งหน้า
“เพื่อหลานท่องไว้” เดนิสสะใจยิ่งนักที่เอาคืนน้ำมนต์กับชาร์วี่ได้ แม้ตัวเองจะมีกิ๊บหลากสีสันติดอยู่บนหัว เล็บก็ยังเป็นสีชมพูวิ้ง แต่อย่างน้อยหน้าก็ยังสวยใสอยู่ เท่ากับรอด
“ฝากไว้ก่อนเถอะ” น้ำมนต์กับชาร์วี่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน ในเมื่อเลือกจะเฉิดฉายแบบนี้ เพราะไม่อยากให้หลานเสียใจ ก็ต้องเชิดหน้า มั่นใจในความสวยไปเลย
เกรซกับหยวนไม่มีทีท่าเปลี่ยนใจ แน่วแน่ที่จะไปนอนกับป้าเดนิส ลุงโฮป พ่อแม่ของทั้งคู่จึงต้องพร้อมทุกเวลา หากลูกร้องกลับกลางดึก ก็พร้อมไปรับทันที
แสงไฟอุ่นสลัวกลางห้องโถงสะท้อนประกายระยิบจากชุดราตรีสีเข้มของมาริน ชุดเข้
