เดนิสนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกภายในห้องนอน ที่ออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ รองรับทุกส่วนของร่างกายได้เป็นอย่างดี ลดอาการปวดหลัง ลดอาการปวดเมื่อย คลายความอ่อนล้าของคุณแม่ตั้งครรภ์ ซึ่งเก้าอี้ชนิดนี้ถูกจัดวางไว้ทุกพื้นที่ที่เดนิสชอบนั่งพักผ่อน รวมทั้งที่บริษัทของโฮป ซึ่งเธอติดตามไปที่บริษัทด้วยทุกวัน นั่นเป็นเพราะคนพี่ไม่อยากให้เธอคลาดสายตา
หน้าท้องที่กลมโตใกล้จะคลอดเต็มที ทุกครั้งที่ลูกดิ้นเบาๆ เดนิสก็อดยิ้มไม่ได้ แต่มีบ้างที่ต้องขมวดคิ้วเพราะความหนักอึ้งและเหนื่อยล้า
“พี่จ๋า” เดนิสเอ่ยเรียกคนที่เพิ่งใส่ชุดนอนเสร็จ หลังจากอาบน้ำและแต่งตัวให้เธอ
“ครับ” โฮปเดินมานั่งข้างๆ มือหนาค่อยๆ ลูบหน้าท้องกลมโตอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าจะเผลอทำให้อีกสองชีวิตในนั้นเจ็บปวด
“ดูท้องนิกสิ เหมือนลูกโป่งที่ใกล้จะแตกเลย พี่จ๋าว่าลูกจะอึดอัดไหม”
“ตัวเล็ก...อยู่ในนี้สบายดีใช่ไหมครับ” โฮปไม่ได้ตอบเดนิส แต่เขาก้มหน้า
