กรคุกเข่าขอน้ำมนต์แต่งงานในวันที่เธอรับปริญญา แต่ก็ยังไม่ได้กำหนดวันวิวาห์ในเร็ววัน ทั้งคู่จับมือกันไปเรียนต่อปริญญาโทที่ประเทศอังกฤษ ตามรอยคนเป็นแม่อย่างโมนา ซึ่งเป็นความต้องการของน้ำมนต์ และกรก็ไม่ขัดความต้องการของเธอ แต่ขอตีตราจองด้วยการจดทะเบียนสมรส ซึ่งน้ำมนต์ก็ไม่อาจขัดความต้องการของเขาได้เช่นกัน และล้วนเป็นไปด้วยความเต็มใจของทั้งคู่
“ป้อ ป้อจ๋า” คำแรกที่คิณณ์กับจิณณ์วัยย่างหนึ่งขวบพูดได้ก็คือ พ่อ แม้จะไม่ชัดถ้อยคำ แต่ก็เข้าใจได้เป็นอย่างดี
“เก่งมากครับ” โฮปยิ้มกว้างพร้อมกับปรบมือให้ลูกชายฝาแฝด คิณณ์กับจิณณ์ก็ปรบมือตามแล้วเดินเตาะแตะเข้ามาสู่อ้อมกอดของผู้เป็นพ่อ ก่อนจะนั่งลงบนตักคนละข้าง
“เรียกพ่อจ๋าแล้ว ก็ต้องเรียกแม่นิกด้วยสิคะ” เดนิสไม่ยอมน้อยหน้า ทุกวันนี้ลูกชายเรียกปู่ ย่า ตา ยาย ลุง อา หรือแม้แต่พี่ได้ แต่ไม่ยอมเรียกแม่สักที
“นิก นิกนิก” คิณณ์กับจิณณ์เปล่งเสียงดังอย่างมั่นใ
