“แยมโรลอายุสิบสี่ ตอนนี้ก็เรียนอยู่ ม.2 หรือ ม.3 แล้วใช่ไหม” โซดาชวนคุย ไม่อยากให้หลานรู้สึกอึดอัด
“แยมไม่ได้เรียนค่ะ” แยมโรลก้มหน้าบอกเสียงเศร้า
“อ้าว ทำไมล่ะ” เสียงตกใจระคนแปลกใจของโซดา พิชชี่ เกม และทัช
“แล้วทำไมแยมโรลไม่เรียนหนังสือ” พิชชี่ถาม
“ตอน ม.1 แยมป่วยบ่อยค่ะ หายจากโรคนี้ ก็เป็นอีกโรค จนเวลาเรียนไม่พอ แม่ก็เลยให้หยุดเรียนไปก่อนค่ะเพื่อรักษาตัว แต่ตอนนี้แยมแข็งแรงแล้วนะคะ ปีหน้าแยมก็จะกลับไปเรียนหนังสือแล้วค่ะ” แยมโรลพูดไปตามบทที่แม่กำกับ
“ก่อนหน้านี้แยมกับแม่อยู่ที่ไหนกัน” สิบกว่าปีมานี้โซดากับทุกคนไม่รู้เรื่องราวของวุ้นเลย เพราะถูกบล็อกทุกช่องทางโซเชียล เมื่อถูกบล็อกก็เลือกที่จะไม่สนใจ จนกระทั่งวุ้นเป็นฝ่ายทักมา
“อยู่บ้านพ่อที่หาดใหญ่ค่ะ พอตากับยายเสีย แม่ก็เลยพามาอยู่ที่นี่ค่ะ”
“ตากับยายของแยมโรลเป็นอะไรเสีย” พิชชี่กับทุกคนตกใจกับเรื่องที่เพิ่งรับรู้ไม่น้อย
“อุบัติ
