แสงแดดยามเช้าสองลอดผ่านผ้าม่านบางเบา อาบใบหน้าสวยของน้ำมนต์ด้วยไออุ่นนุ่มนวล ริมฝีปากของเธอคลี่ยิ้มอย่างเงียบงัน เมื่อรู้สึกถึงไออุ่นข้างกายและกลิ่นสบู่อ่อนๆ ที่ยังติดปลายจมูก
น้ำมนต์ที่อยู่เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของกรที่เขาเป็นคนใส่ให้พลิกตัวช้าๆ มือเลื่อนไปสัมผัสที่ข้างหมอน แต่พบเพียงความว่างเปล่า เขาไม่อยู่แล้ว...
บนเตียงไม่ได้ว่างเปล่า แต่มีธนบัตรสีแดงวางอยู่ พับไว้ชัดเจน และจงใจ รอยยิ้มค้างบนใบหน้าเธอค่อยๆ จางหาย ดวงตากลับเต็มไปด้วยคำถาม น้ำมนต์เอื้อมมือไปหยิบธนบัตรสีแดงสี่ใบขึ้นมาดู ก่อนจะหัวเราะในลำคอ ทั้งเจ็บ ทั้งเย้ยตัวเอง
“พี่จะเอาคืนหนูเหรอ” น้ำเสียงสั่นพร่าหลุดออกมา
น้ำมนต์ทิ้งตัวลงบนเตียงอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่ด้วยความสุข แต่น้ำตาเริ่มไหลออกมาทีละหยด ไม่คิดว่าเขาจะเอาคืนเธอแบบนี้ ก่อนจะลุกขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ไอ้คนใจร้าย ไอ้พี่กรบ้า!! บ้าๆๆๆ”
ประตูห้องน้ำเปิดออก กรพุ่ง
