ในห้องอาหารของโรงเเรมxxxxห้อง1119ที่ตอนนี้อบอวนไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ นิสาหยิบช้อนมาหวังว่าจะตักปลาลุยสวนที่สีสันน่ารับประทานเป็นอย่างมากมาทานให้อร่อยเพราะเธอทานอะไรไม่ได้มาหลายวันเเล้วแต่ใครละจะรู้ขณะที่กำลังเอา ช้อนตักปลาลุยสวนมา1คำจังหวะที่กำลังเอาช้อนเข้าปากนั้นเธอไเ้กลิ่นแปลกๆในอาหารแต่ก็คิดว่าคงจะไม่เป็นไร
พอกลืนลงไปเท่านั้นแระ
"อะอึกอะอักอึก"
นิสาลุกขึ้นพรวดพราดแล้วง้างมือออกแล้วเอามือปิดปากไว้แล้ววิ่งไปที่ห้องน้ำ
"โอ้ก..แหว๊ะ อ๊าก..แฮ๊กๆๆ"
ภาคินเห็นท่าทางไม่ดีจึงวิ่งตามนิสา
ออกมาดูได้ยินเสียงคล้ายคนอาเจียนอยู่ในห้องน้ำเขาจึงลองเรียกดู
"ที่รักๆ นิสาๆ อยู่ข้างในไหม"
เขาเป็นห่วงเธออย่างมากกลัวว่าเธอจะเป็นอะไร
"ต่ะพี่ โอ้กก..."
ยิ่งได้ยินเสียงของภาคิน เธอยิ่งอยากจะอ้วกมากยิ่งขึ้นนี้เธอเป็นอะไรกันแน่นนะ
ทางฝังแม่บอกภาคินและนิสาเห็นท่าทางไม่ดีเลยออกมาดูกลับไม่เจอใครเลยส
