"ผมครับผม"
"เธอตั้งครรภ์อ่อนๆ ได้2สัปดาห์แล้วนะครับควรดูเเลอย่าให้เครียดและอย่าลืมทานอาหารที่มีประโยชน์ด้วยนะครับ"
"ครับ !! ผมจะดูเเลเธอและลูกอย่างดีเลยครับ"
ภาคินได้ยินคำที่คุณหมอพูดก้องอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็อดยิ้มอย่างดีใจไม่ได้สักที
"ยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหูแล้ว..!!"
"แม๊!!!.ก็ผมมีความสุขนี้ครับ"
"สรุปแล้วพวกแกจะแต่งกันตอนไหนคนแก่อย่างแม่ๆจะรอไม่ไหวละนะ!!"
คุณภาแม่ของภาคินสุดที่จะทนจึงพูดออกมา
"เดือนหน้าตามเดิมนั้นละครับ..คือยังไงก็ไม่อยากให้มีผลกระทบกับการเรียนของเราทั้งคู่ครับแม่"
"เอาอย่างนั้นก็ได้..เดือนหน้าสงสัยปิดเทอมพอดี"
"ตามนั้นแหละครับแม่.ผมเเละนิสาเองก็จะได้เคลียร์งานก่อน
จะได้มาเตรียมงานแต่ง"
"ดีเหมือนกันน้าก็ห่วงเรื่องยัยนิสาอยู่เหมือนกันยังไงน้าก็ต้องฝากภาคินด้วยนะลูกดูเเลน้องเรื่องนี้ด้วย"
"ผมรับปากครับจะดูแลนิสาทั้งชีวิตไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามผมขอสัญญาครับน้
