"ยัยพิม ยัยพิม"
นิสาต้องสะกิจพิมถึงได้ยินคนนินอยู่บนตัวผู้ชายอย่างพิมรีบลุกขึ้นจนได้พลาดท่าล้มไปอีกรอบคราวนี้หัวเข้าของพิมไปทับเข่าอย่างจังที่จุดกลางความเป็นชายของมาร์ก
"โอ๊ยยยยยย"
สิ้นเสียงโอ๊ยมาร์กทำหน้าบิดเบี้ยวมื้อชี้มาที่พิมพูดก็พูดไม่ออกได้แต่ชีนิ้วจะอะไรอีกละ มันจุกไข่จนพูดไม่ได้นะสิ
พิมตกใจนิดหน่อยแต่สะใจสะมากกว่า
ภาคินเห็นท่าไม่ดีจึงไปช่วยมาร์กให้ลุกขึ้นมาแต่ก็ยังเสียวแทนคงจะจุกน่าดู อดใช้งานไปหลายวัน
"จะคุยกันตรงนี้อีกนานไหม"
เป็นเสียงของพิมที่เอ่ยขึ้นมาหลังจากต่างคนต่างเงียบมีแต่คู่ของนิสาจ้องตากันเหมือนปลากัดอย่างเดียวทั้ง4ชีวิตจึงได้เข้ามาในบริเวณบ้านนั่งเล่นที่ซุ้มกระท่อมเล็กๆเอาไว้รับเเขก
บริเวณบ้านอบอวนไปด้วยกลิ่นดอกไม้นานาพรรณเป็นบ้านต่างจังหวัดที่น่าอยู่มาก
"พิมแกโกรธฉันไหมที่ยอมให้อภัยพี่คิน"
"เอาตามจริงหรือเอาแบบปลอบประโลมถ้าปลอบประโลมฉันไม่เป็นไรฉันโอเครแกจะร
