ติ่งต่องๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆ ติ่งๆต่องๆๆๆ
"ส่งสัยป้าแม่บ้านมาเดี๋ยวพี่ไปดูก่อนครับ"
ภาคินเดินไปเปิดประตูเลยไม่ได้ดูที่กล้องหน้าห้องอย่างเช่นเคย
"มีอะไรหรือเปล่าครับป้า"
เป็นหน้าอันหล่อเหลาของชายคนนั้นคนที่มารับที่รักของเขาขึ้นรถไปในวันนั้นที่มหาวิทยาลัย
"ผมมาตามหาคนขอเข้าไปด้วยครับ"
พูดจบไม่ต้องคอยให้เจ้าของห้องอนุญาติเดินดุ้มๆเข้ามาเหมือนห้องตัวเองเลย
"พี่รัน !!!"
นิสาเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาเธอหน้าชาไปสักพักแล้วจึงยิ้มออกมาโผลเข้าไปกอดดีใจที่พี่ชายตามหาเธอ
"นิสาพี่เป็นห่วงมากรู้ไหม เป็นอะไรหรือเปล่าเขาทำร้ายร่างกายไหมบอกพี่ได้เลยนะพี่จะจัดการมันเอง"
นิสาหน้าเสียไปชั่วครู่ไม่รู้จะบอกพี่รันหรือบอกพี่คินยังไงดี
"คือนิสาไม่เป็นอะไรคะ เขาดูแลนิสาอย่างดีมากๆเลยคะช่วย
นิสาจากคนพวกนั้นที่ผับแล้วนิสาเมามากก็ไม่รู้จะไปส่งที่ไหนเลยเอ่อ..พามาที่นี้คะ"
ส่วนภาคินรีบเดินมาขวางนิสาไว้เขาคิดว่าไอ้หน้า
