07.10น.ที่คอนโดนิสา
เอี๊ยดดดเสี่ยงรถหรูมาจอดเทียบดอนโดที่นิสาพักอาศัยอยู่
ภาคินลดกระจกรถลงยังไม่เจอนิสา
"สงสัยจะให้ขึ้นไปรับบนห้องเธอนัด08โมงเช้านี้หว่า"
ภาคินเข้ามาพนักงานสาวๆมองตามกันเป็นแถว
"พ่อคุณเอ้ยเกิดมาทำไมหล่อขนาดนี้"
หนึ่งสาวในเคาน์เตอร์เอ่ยขึ้นมา
"ถ้าเป็นแฟนฉันนะจะกินทุกวันเลย"
สาวสวยอีกคนพูดพร้อมทำมือจะขย้ำภาคิน"
ภาคินกดลิฟท์ไปชั้นที่5 แล้วเดินออกจากลิฟท์มายืนรอ
หน้าห้องหมายเลข509ของนิสา
"ดีนะเมื่อวานแอบหยิบเอาคีย์การด์ออกมาด้วย"
แผนการร้ายยิ่งหนักฮึๆๆๆๆๆ
"ฉันคิดว่ารักมันคือความผูกพัน
คิดว่ารักแท้ต้องเดินผ่านวันและเวลา
ยิ่งเนิ่นนานนานไปเท่าไร ความรักยิ่งมีค่า
ที่ฉันรู้ที่เคยฝัน รักที่ฉันเคยเข้าใจ
ไม่คิดไม่ฝันเมื่อเธอผ่านเข้ามา
เหมือนว่าสายตาฉันเองมองไม่เห็นใครใคร
หยุดที่เธอแค่เพียงสบตา และวินาทีนั้น
โลกทั้งโลกหยุดเคลื่อนไหว ท้องฟ้ากลับสดใส"
นิสาร้องเพลงไปพ
