คิณ: (ขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้! จับมือเธอเบาๆ)
" ฟ้าใส... พี่ชอบเราจริงๆ นะ.ตั้งแต่ที่พี่เจอเราครั้งแรกที่ผับเราบริสุทธิ์มาก... พี่อยากจะปกป้องความบริสุทธิ์นั้นเอาไว้.พี่จะไม่ถามถึงเรื่องในอดีต... แต่พี่ขอให้เราเชื่อมั่นในตัวพี่ได้ไหมว่าพี่จะไม่มีวันทำร้ายเรา..."
ฟ้าใส: (เธอค่อยๆ ดึงมือออกจากมือเขาอย่างสุภาพแต่รวดเร็ว! เธอสบตาเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยบาดแผลเก่าจากคนรักเก่าอย่างปอนด์)
"พี่ คิณ ฟ้าใส เข้าใจว่าพี่ดูแล ฟ้าใส ดีมากตลอดเวลาที่ฟ้าป่วยและพี่ก็เป็นคนดีมากๆ..."
ฟ้าใส: "แต่.ฝ ตอนแรก พี่ คิณ ไม่ได้ชอบ ฟ้าใส หรอกค่ะ ตอนแรก พี่ คิณ ทะลึ่งใส่ ฟ้าใส... พูดจาหื่นๆชวน ฟ้าใส ไปที่ห้อง... พี่แค่ต้องการความสนุกชั่วคราว... ไม่ใช่เหรอคะ?"
(คำพูดของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชาและไร้ความรู้สึก... เธอแค่ต้องการคำตอบที่จริงใจ)
คิณ: (ใบหน้าของเขาซีดลงทันที! เขาพยายามมองสบตาเธออย่างไม่หลบเลี่ยง! ยอมร
