สุดท้ายก็ได้รัก 17 ความหวัง(2)

1436 คำ

“พ่อภูมิจะมาเมื่อไหร่” “ตอนเย็น พ่อกับป๊าไม่ได้เปิดร้านเลยตั้งแต่เกิดเรื่อง” “กี่วันแล้ว” “สองสามวันแล้ว” “แบบนี้ก็แย่สิ ลูกค้าหายพอดี ไม่ได้นะโทรบอกพ่อกับป๊าเลยว่าไม่ต้องห่วงพี่ ให้ขายของได้เลย เดี๋ยวลูกค้าจะหาย” “เจ้หงส์จัดการแล้วครับ” “เหรอ อืม ดีแล้ว” “...” “ถ้าเธอบอกพี่ว่าความจำพี่มีปัญหา งั้นพี่ลืมอะไรที่สำคัญไปหรือเปล่างูน้อย” “หมอบอกว่าอย่าเพิ่งคิดมาก ต้องใจเย็น ๆ” “โทรศัพท์พี่ล่ะ โทรศัพท์พี่อยู่ไหน” “มันพังครับ” “แบบนี้ก็แย่เลยสิ พี่ขอยืมโทรศัพท์เธอหน่อยได้ไหม” “โรสจะทำอะไร” “พี่จะโทรหาธิติหน่อย ไม่รู้ว่าไปทำงานต่างจังหวัดจะเป็นยังไงบ้าง พี่เป็นห่วงเขา” พ่อภูมิบอกลูกสาวว่าลูกเขยไปทำงานต่างจังหวัดทำให้ไม่สามารถกลับมาได้ มันเป็นข้ออ้างเดียวที่พ่อภูมินึกออกในตอนที่รู้ว่าลูกสาวเกิดเอฟเฟคหลังผ่านตัด พ่อภูมิหวังให้ลูกสาวความจำกลับมาปกติไว ๆ “...” “พี่ขอยืมแป๊บเดียวนะงูน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม