ตอนที่ 22
งอแง
วันต่อมา
สายลมโชยเอื่อย แสงแดดสว่างไสว ใต้ท้องฟ้าสีครามสุดลูกหูลูกตา ทอฝันเดินจูงมือลูกชาย เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด เธอกับเหมันต์จึงพาคิมหันต์ออกจากบ้านมาท่องเที่ยวชมดอยสูงซึ่งอยู่ไม่ไกล
ที่นี่มีทั้งไร่ชาและสวนดอกไม้ มีลำธารน้ำตกและคาเฟ่ แม้แต่หมู่บ้านชาวดอยก็มี
พาลูกเดินเล่นจนเหนื่อย ทอฝันค่อยชักชวนเหมันต์ไปรับประทานอาหารริมน้ำตก ซึ่งมีร้านรวงคอยให้บริการเปิดเป็นซุ้มกระท่อมไม้ไผ่โบราณ บางร้านตกแต่งสวยงามมาก แถมยังรักษาความเป็นส่วนตัวได้ดี
นี่เป็นฤดูท่องเที่ยว ดังนั้นคนต่างถิ่นเลยมากันมาก ระหว่างสั่งอาหารทอฝันก็ชมบรรยากาศนักท่องเที่ยวกระโดดเล่นน้ำ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอมา
ถึงจะอยู่ห่างจากบ้านเพียงไม่กี่สิบกิโล แต่ด้วยความที่ต้องทำงานและเลี้ยงลูกคนเดียวมาหลายปี เธอจึงแทบไม่เคยได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย
“บอกไว้ก่อนนะ ถึงฉันยอมให้คุณเป็นพ่อคิมหันต์แล้ว แต่ฉันก็ไม่กลับกร
