พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 41
หลังจากที่เปิดประตูให้พลอยไพลินแล้วน้อยหน่ากำลังจะไป..แต่พอเห็นว่าคนที่นั่งอยู่โต๊ะทำงานของพ่อเลี้ยงไม่ใช่เจ้าตัว เธอเลยไม่ค่อยไว้ใจ
แต่พอเดินเข้ามาในห้องมองไปอีกมุมหนึ่งของห้องนั้น ก็ได้เห็นคนที่ไม่อยากจะเห็น
"เครื่องดื่มค่ะ" พลอยไพลินนำเครื่องดื่มไปวางลงโต๊ะทำงานให้กับคนที่เธอคิดว่าเป็นพ่อเลี้ยง
"วางแล้วก็ออกไป"
"พ่อเลี้ยงต้องการอะไรอีกไหมคะ" ทั้งสี่คนที่อยู่ในห้องนั้นต่างก็มองหน้ากันแบบเลิ่กลั่กแล้ว เมื่อเธอออกปากเรียกสิงหาว่าพ่อเลี้ยง
"มะ..ไม่แล้ว" สิงหาตอบแบบติดๆ ขัดๆ
ส่วนทางด้านน้อยหน่ากรอกตามองคนนั้นทีคนนี้ที แสดงว่าทุกคนรู้กัน แต่พวกเขาทำไปเพื่ออะไร มันต้องมีอะไรสักอย่างแน่ แล้วพลอยไพลินจะปลอดภัยไหม
"ก็บอกให้ออกไปไง"
"ค่ะ" พลอยไพลินที่มองสบตากับตะวันอยู่ถึงกับสะดุ้ง
เพี๊ยะ! หลังจากที่ทั้งสองออกไปแล้วเสียงฝ่ามือพิฆาตก็ฟาดลงที่ท้ายทอยของคนนั่งทำมา
