"ออกไป"
"เดี๋ยวก็มืดแล้วคุณจะอยู่คนเดียวยังไง"
"เป็นพ่อเลี้ยงไม่ใช่เหรอ ก็ให้ลูกน้องไปหาน้ำมันมาเติมเครื่องปั่นไฟสิ ถ้าไม่งั้นก็ต่อไฟฟ้ามา"
"ไอ้พวกนั้นมันมีธุระต้องไปทำ"
"มีลูกน้องแค่สองคนนี่เองเหรอ กระจอก!" คิดแล้วก็นึกโมโห แสดงว่าเขาหลอกเธอทุกอย่าง ตั้งแต่เรื่องที่อยู่ในบาร์แล้ว คนที่เธอเข้าใจว่าเป็นพ่อเลี้ยงคงเป็นลูกน้องอีกคนสินะ เพราะแต่ละจังหวะที่เธอเจอดูมันวุ่นวาย พอนึกถึงตอนที่สาวๆ เรียกหาพ่อเลี้ยงก็นึกโมโหขึ้นมาอีก คงเป็นเขาสินะที่นั่งดื่มอยู่กับผู้หญิงพวกนั้น..วันนั้นที่เธอเปิดประตูเข้าไปวงถึงได้แตก
"คุณต้องใจเย็นหน่อยนะ"
"บอกให้ออกไปไง!"
"ถ้างั้นผมจะยืนรออยู่แถวนี้มีอะไรก็เรียก"
ตุ๊บ! พอของในมือเธอปลิวลอยมาเท่านั้นแหละ ภูตะวันต้องรีบออกจากห้องเกือบปิดประตูไม่ทัน
"ลูกกูจะเป็นแบบนี้ไหมวะ" เพราะดูอารมณ์ของแม่จะรุนแรงเหลือเกิน เอะอะใช้ความรุนแรงกับพ่อตลอดเลย
เวลาผ่านไปไม่นา
