บทที่ 56

1318 คำ

พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 56 "ไปตามคุณหนูลงมาทานข้าว" "คุณหนูบอกว่าไม่หิวค่ะ" "ไม่หิวก็ต้องลงมากิน" "กำนันครับ" ลูกน้องอีกคนรับโทรศัพท์แล้วก็เดินมาหาเจ้านาย "มีอะไร" "มีสายเข้ามาครับ" "กูรู้แล้ว จากใครมึงก็บอกมาสิ" "กำนันลองฟังเสียงเองดีกว่าครับ" "อะไรของมึงวะ" กำนันสิงห์รับโทรศัพท์จากลูกน้องมาแล้วก็แนบใส่หู >>{"ฮัลโหล ใคร"} {"ไม่ได้คุยกันนานเลยนะ"} พอได้ยินปลายสายพูดมากำนันสิงห์ก็ขยับโทรศัพท์ออกแล้วดูเบอร์ที่โทรเข้ามา >>{"โทรมาทำไม"} {"อยากโทรมานัดขอคุยด้วยหน่อย"} >>{"ใครอยากจะคุยกับมึง"} ว่าแล้วกำนันสิงห์ก็ตัดสายไป "ได้เรื่องไหมคะ" ช่อมาลานั่งลุ้นอยู่ว่ากำนันสิงห์จะยอมคุยกับสามีไหม ปุรเชษฐ์ส่ายหน้าตอบภรรยา ถ้ายอมคุยด้วยดีๆ นั่นไม่ใช่กำนันสิงห์ตัวจริงแล้วล่ะ "เอาไงต่อดีล่ะคะ" เรื่องลูกสาวเพื่อนยังไม่เคลียร์ มีเรื่องใหม่มาให้หนักใจอีกแล้ว "จะเอายังไงล่ะ ก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม