พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 58
จากวันที่ภูตะวันพาพลอยไพลินหนีพ่อขึ้นดอยผ่านมาถึงวันนี้ก็เข้าวันที่สามแล้ว
"มันทำงานไหวแน่นะ"
"เห็นมันบอกว่าไหวครับ"
"แล้วเท่าที่มองดูมันไหวไหมล่ะ"
"ผมไม่เข้าใจทำไมมันถึงอยากรีบกลับไปทำงานจัง"
"แกก็คอยดูช่วยมันหน่อยแล้วกัน"
"แล้วใครจะอยู่ที่นี่กับพ่อเลี้ยงล่ะครับ"
"กูโตจนมีลูกมีเมียแล้วนะเว้ย" ภูตะวันทำตามสิ่งที่พูดไว้กับพ่อเธอ เขาจะไม่เข้าไปข้องเกี่ยวกับบ่อนและบาร์ ปล่อยให้ซอโซ่เป็นคนดูแลทุกอย่างไป และตอนนี้ซอโซ่ก็ถูกเลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นผู้จัดการแล้ว
"เสียงรถใครมาวะ"
"เดี๋ยวผมออกไปดูเองครับ" ระหว่างที่คุยกันอยู่ก็ได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามาที่ลานจอดรถของบ้านบนดอย
พลอยไพลินที่อยู่ชั้นบนก็ได้ยินเหมือนกัน เธอจึงรีบลงมาดู
"คุณพ่อ..แม่?"
"ถ้าไม่รู้จากกำนันคงไม่รู้ว่าเรามาอยู่ที่นี่"
"อะไรนะครับ?" ทีแรกคิดว่าที่พ่อกับแม่ตามมาถูกเพราะรู้มาจากเด็กที่บ่อน แต่ไม่
