มาเบลนอนแผ่ตัวอยู่ในห้อง เพราะพนักงานทำรายชื่อสลับหรือระบบรวนก็ไม่รู้ กลายเป็นว่าตนนั้นมาได้มาอยู่ในห้องแฟมิลี่บนชั้น 26 มองวิวข้างนอกเห็นเมืองและรถที่วุ่นวายวิ่งขวักไขว่ไปมาก็รู้สึกเพลินเหมือนเวลาดูคลิปไทม์แลปส์
เพราะจองไว้สองคืน เลยตั้งใจจะใช้ห้องให้คุ้มคือนอนคืนละห้องไปเลย แม้จะรู้สึกเหงานิดๆ แต่ก็สงบใจไม่น้อย
การมาเที่ยวของมาเบลนั้นคือการพักผ่อนที่หมายถึงพักจริงๆ ไม่ออกไปไหนยกเว้นหาอะไรกิน นอนทิ้งตัวปล่อยเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ในสถานที่ใหม่เท่านั้น ซึ่งตอนนี้ก็ผ่านไปได้สองวันหนึ่งคืนแล้ว
โซ่เองก็เคยถามว่าแล้วมันต่างจากนอนอยู่ที่ห้องตัวเองยังไง คำตอบก็คงเพราะว่าพอมันไม่ใช่สถานที่ของตัวเอง ก็ไม่ต้องไปทำอะไร ไม่ต้องคิดจะกวาดจะจัดห้อง หรือหาอะไรทำจนกลายเป็นสุดท้ายไม่ได้พัก ถ้าไม่มีของไม่มีอุปกรณ์ที่ทำงานได้ ก็จะยิ่งดีเลยด้วย
คิดอะไรเพลินๆ ก็ดันนึกถึงเพื่อนสนิทเสียได้ จากที่จะปล่อยใจให้สงบ
