ตอนพิเศษ
ลูกของเรา
3 ปีผ่านไป
ไม่อยากเชื่อว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้ เผลอแป๊บเดียวทั้งเธอและเขาก็มีพยานรักด้วยกันหนึ่งคนเป็นเด็กชายตัวน้อยผิวขาวหน้าตาจ้ำม่ำ ตอนนี้ยังมองไม่ออกเลยว่าใบหน้าอวบอ้วนนี้เหมือนพ่อหรือแม่
หลังจากน้องชายเรียนจบและเข้ามาช่วยงานที่บริษัท เธอเลยลาออกมาเลี้ยงลูกเพราะอยากใช้เวลากับลูกในช่วงที่เด็กเป็นวัยที่กำลังเรียนรู้
“ปะป๊า” เสียงเด็กสองขวบเอ่ยอ้อแอ้
“ใช่แล้ว นี่ป๊าของลูก”
รูปถ่ายของเราเมื่อนานมาแล้ว ถูกนำไปขยายและติดใส่ผนังห้องไว้อย่างดี เมื่อลูกชายอย่าง ลาร์ซ หันไปเห็นก็จะชี้มือชี้ไม้ใส่และเรียกปะป๊าของเขา
การเลี้ยงลูกไม่ได้ยากและไม่ได้ง่ายเราแค่ต้องเรียนรู้ไปกับมัน ลาร์ซ ค่อนข้างเลี้ยงง่าย ชื่อนี้ได้คุณทวดหรือปู่เตโชตั้งให้ เพราะเป็นชื่อที่มีความหมายว่า เกียรติยศ ซึ่งเธอและเฮียซันก็เห็นด้วยมาก ๆ ถึงแม้จะลาออกมาเลี้ยงลูกแต่เธอก็ยังมีตำแหน่งอีกอย่างอยู่
