ตอนที่ 29
ทนหน่อยนะ
แสงแดดยามบ่ายคล้อยเกือบเย็นส่องกระทบกับผืนดินริมหาดที่ถูกปกคลุมไปด้วยเม็ดทรายละเอียดริมทะเล
เตียงผ้าใบสี่ตัววางเรียงอยู่ใต้ร่มไม้ที่มีอยู่ไม่มากนัก เสียงของเจ้าสิ่งกลมๆ ที่ถูกกระแทกขึ้นไปมาผ่านเนสและมีสองพี่น้องเล่นอยู่ตรงนั้นอย่างสนุกสนาน
ภาคีย์นั่นเองที่เป็นคนวางแผนการมาเที่ยวทะเลครั้งนี้ให้กับครอบครัวของเขา วัยรุ่นกับทะเลซึ่งก็เป็นของคู่กันอยู่แล้วเจ้าบ้านอยากให้ทุกคนมีความสุขและอยากให้เพียงดาวสบายใจในหลายๆ เรื่องถึงพากันมาแบบนี้
ฮอลกับโฮล์มที่กำลังเล่นวอลเลย์บอลชายหาดอยู่โดยมีเพียงดาวกับภาคีย์นั่งเชียร์อยู่ข้างๆ มองดูพวกเขาที่กำลังเถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตายเรื่องบอล
"พี่บอกว่ามันลงก็ลงดิวะ แกจะมาบอกว่าออกได้ไง"
"ผมมองยังไงก็ออก พี่อย่าขี้ตู่ ผมอ่ะนักกีฬาโรงเรียนเชียวนะ"
"เออ เจ้านักกีฬาใหญ่"
"พี่แหละ ศิลปินแพ้แล้วพาล"พวกเขาสองคนตะโกนข้ามเนสไปมาอย่างไม่ลดละแ
