"เรื่องนั้นเดี๋ยวผมเล่าให้ฟัง แต่ตอนนี้คุณเปลี่ยนชุดก่อน" ทศกัณฐ์หมายถึงเรื่องที่เธอถาม ว่าทำไมเขาถึงมาหาเธอก่อนที่จะเข้ารับการรักษาตัว
"เออ.." หญิงสาวมองไปดูชุดที่วางอยู่บนเตียงเล็กน้อย
"มีอะไร"
"ฉันอายค่ะ"
"อายทำไม"
"ก็อายที่ฉันงี่เง่า" เพิ่งเริ่มรู้สึกอายผู้ใหญ่ ไม่ได้อายแค่ผู้ใหญ่หรอกอายเพื่อนด้วย เป็นบ้าอะไรไม่รู้ทำตัวงี่เง่าไปได้
"เราจะออกไปพร้อมกัน" เขาไม่ปล่อยให้เธออายอยู่แล้ว เพราะเขาจะจูงมือเธอออกไปเอง "รีบเปลี่ยนชุดดีกว่าครับ"
เอวายิ้มหวานออกมาให้เขาได้เห็น แล้วเอื้อมมือไปหยิบชุดนั้นขึ้นมา
"คุณจะมองแบบนี้ไม่ได้นะคะ" ขณะที่เธอกำลังถอดเสื้อผ้าเขายังคงยืนมองอยู่
"มากกว่านี้ผมก็เห็นมาแล้ว"
"ก็รู้ว่าเห็น แต่มองแบบนี้ใครจะไม่อายล่ะคะ"
"ผมช่วยถอดดีกว่า" ไม่ทำแค่มองแล้วช่วยถอดเลยแล้วกัน เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่รอนาน พอถอดเสื้อผ้าเสร็จเขาก็ช่วยเธอติดตะขอและกระดุมของชุดใหม่ให้เร
