"มีอะไรหรือเปล่าคะคุณผู้หญิง" แม่บ้านถามพร้อมกับมองออกไปดูข้างนอก เพราะเห็นคุณผู้หญิงอยู่ดีๆ ก็รีบเดินกลับเข้ามา
"เปล่าหรอก" หรือว่าจะไม่ใช่..เราคิดมากไปเองหรือเปล่า เรื่องของสามีนางรู้ทุกอย่าง สามีคบอยู่กับใครมีลูกกับใครบ้าง ทำไมเมียหลวงแบบนางจะไม่รู้ ..อย่างที่รู้กันอยู่ว่านางเคยเสนอขอหย่าไปแล้ว แต่ท่านห่วงชื่อเสียงและหน้าตา ก็เลยให้นางนอนกอดใบทะเบียนสมรสอยู่แบบนี้
แต่ที่นางรู้มา ลูกเมียอีกคนที่เป็นผู้ชายยังโสดแถมไม่ได้อยู่แถวนี้ด้วย
"ทำไมมาพร้อมกันได้ล่ะ" เกวลินยังคงนั่งอยู่หน้าห้อง แต่เหตุการณ์ตอนที่เอวาจูบทศกัณฐ์ เกวลินไม่เห็นหรอกเพราะต้นไม้แถวนี้เยอะมาก
"ไม่รู้สิคะฉันขอตัวเข้าห้องนะ" เอวารีบกลับเข้าห้องพร้อมกับปิดประตูล็อก ...เราทำบ้าอะไรลงไป ไม่มียางอายเลยหรือไง ทำไมเราต้องเป็นห่วงเขา โกรธเขา หึงเขาด้วย อะไรของเราเนี่ย! ทำเหมือนว่าตัวเองเป็นเมียของเขาจริงๆ อย่างนั้นแหละ
ทศกัณฐ
