แกร็ก..
จังหวะที่ทศกัณฐ์เดินกลับมาหาเธอ ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาโดยไม่ได้บอกกล่าว
"กาแฟค่ะ" พิมพ์เห็นว่าเอวาหายเข้ามาในห้องนี้นานเกินไปแล้ว ก็เลยรีบไปชงกาแฟตามเข้ามา
"ออกไปก่อน" เขาพูดโดยไม่ได้เอ่ยชื่อ ทั้งสองคนที่ยังอยู่ในห้องก็เลยไม่รู้ว่าเขาบอกใคร พิมพ์ตีเนียนถือกาแฟมาวางไว้ที่โต๊
เอวาเห็นว่าพิมพ์ไม่ออกไป ถ้างั้นแสดงว่าเขาไล่เธอ หญิงสาวกำลังจะเป็นฝ่ายออกไปเอง แต่ถูกทศกัณฐ์คว้าแขนไว้ก่อน
"คุณพิมพ์ออกไปก่อน" ทศกัณฐ์คิดว่าตัวเองคงยังพูดไม่เคลียร์ ก็เลยเอ่ยชื่อคนที่เขาไล่
"เออ..ค่ะ" พิมพ์รู้สึกเสียหน้าอีกครั้ง และยิ่งโกรธให้เอวามากขึ้น เพราะตัวเองก็ทำให้เห็นแล้วว่าไม่ได้เป็นแค่เลขาหน้าห้อง..แต่เอวายังหน้าด้านอ่อยเขาอีก
"ไปเก็บของแล้วออกไปพร้อมกัน"
"เก็บของอะไร"
"ของคุณ ไม่ต้องกลับเข้ามาบริษัทอีก"
"ไม่กลับได้ยังไง ฉันทำงานที่นี่แล้ว" เพราะตอนนี้เธอเป็นพนักงานประจำของที่นี่ และตำแ
