เช้าวันต่อมา..
"?" เดินออกมาทีแรกก็ตกใจที่เห็นมีรองเท้าผู้ชายวางอยู่ตรงประตูทางเข้าหน้าบ้าน แต่พอมองดูรองเท้าคู่นั้นจนแน่ใจหญิงสาวก็หันไปมองบ้านข้างๆ
อึบ! และเวลาใกล้เคียงกันก็ได้ยินเสียงนี้ลอยข้ามกำแพงไป ..ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาทำไปเพื่ออะไร คงอยากให้คนรู้ว่าบ้านหลังนี้มีผู้ชายจะได้ปลอดภัย และเสียงที่ดังอึบก็คือเสียงที่เธอเขวี้ยงข้ามกำแพงกลับไป
"เราต้องเดินไกลหน่อยนะครับ" หญิงสาวคุยกับลูกน้อยที่อุ้มอยู่ เพราะนมผงของรามิลหมดแล้ว แถมร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยก็ไม่มีของพวกนี้ขายด้วย เธอต้องได้ต่อรถไปซื้อที่ห้างสรรพสินค้าอีก
เดินเกือบสิบนาทีก็มาถึงหน้าปากซอย แถวนี้ไม่มีแท็กซี่ให้เรียกเหมือนในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล เธอต้องรอรถประจำทางหรือไม่ก็วินมอเตอร์ไซค์ แต่ก็ยังมีรถอีกอย่างหนึ่งที่สโรชาชอบนั่งมาก นั่นก็คือรถตุ๊กๆ
ไม่ใช่แค่คนเป็นแม่หรอกที่ชอบ ลูกชายก็ชอบไม่ต่างกัน ออกมาซื้อนมทีไร รามิลตื
